De angst is Greet om het hart geslagen. Emma zoekt Andreas opnieuw op. Dieter en Nancy hebben een verrassing voor elkaar die bijna in het water valt. De verbazing van Thilly is groot. Lyn krijgt onverwacht bezoek in Bar Madam. Simonne zint op wraak.
Vlak voor haar deelname aan ‘De Verraders’ vertelde Charlotte Sieben dat ze eigenlijk nooit liegt. Maar wie het programma heeft gezien, heeft ook gezien dat het nog geen halve aflevering heeft geduurd voor we Charlotte zagen liegen.
“Dat was puur van de stress omdat ik nog niemand kon inschatten. Het was een soort verdedigingsmechanisme. Niemand mocht iets weten over mij, want dat wordt tegen je gebruikt. Ik begon dus over de kleinste dingen te liegen. Als je mij toen gevraagd had of ik twee broers en een zus heb, had ik waarschijnlijk nee gezegd”, lacht ze in Dag Allemaal.
De kandidaten van het programma vertellen achteraf vaak dat ze nachtmerries hebben overgehouden aan het programma en dat het programma hen ook veranderd heeft. Dat lijkt bij de actrice niet anders te zijn.
“Ik ben als een getraumatiseerde Charlotte teruggekeerd. Ik ben mezelf wel tegengekomen, in de zin van: ik reageer soms heftiger dan ik zelf had verwacht. Als ik die beelden nu terugzie denk ik: 'Amai, ik ben naïef, mij kan je alles wijsmaken.' Chapeau ook voor de productie: ze doen er alles aan om je te doen vergeten dat het een spel is. Op dat moment gaat het echt over leven en dood.”
Als het van Andy Peelman afhangt dan is zijn droomhuis niet het eerste, maar zeker ook niet het laatste dat hij heeft gebouwd en verbouwd.
“Ik woon hier graag, maar ik denk niet dat ik hier mijn pensioen zal vieren. Ik zie mezelf tegen dan ergens in Wallonië wonen, midden in het groen met een weimaraner in de tuin, de kleinkinderen die op bezoek komen...”, zegt Andy in Primo.
Andy omschrijft het zo mooi als ‘Ik ben niet getrouwd met stenen’. Maar hij is wel getrouwd met Tine en zij ziet verbouwen en bouwen echt niet meer zitten.
“Ik ben al van Duitsland naar België verhuisd en vervolgens van Denderbelle naar Buggenhout, naar Haaltert en nu naar Ninove. Het is genoeg geweest. In het zuiden van Frankrijk of in Spanje zie ik me ooit nog wel wonen. Voor de zon. Maar goed, als je kleinkinderen hebt gaat een mens wellicht ook niet meer naar ginder verhuizen.”
Je zou kunnen denken: daar is de zoveelste persoon weer met een kookboek. Er zijn nu eenmaal kookboeken in overvloed. Maar Louise Goedefroy is ervan overtuigd dat haar kookboek net dat tikkeltje anders is dan die tientallen andere kookboeken.
“De QR-code bij elk recept bijvoorbeeld, die de lezer doorsluist naar een video. Dat past natuurlijk helemaal bij mij en sommige mensen vinden het makkelijker om zo een recept te volgen”, geeft ze als voorbeeld in Dag Allemaal.
Als je een kijkje neemt in het kookboek dan zie je dingen zoals quiche, pasta carbonara en chocomousse. Je zou kunnen stellen dat dit toch gewoon gerechten zijn die je in zowat elk kookboek kan terugvinden.
“Dat is een bewuste keuze. Ik kook nooit met ingrediënten die je niet in de doorsnee supermarkt vindt. Er is al jaren een hype rond proteïnerijk, glutenvrij, koolhydraatarm... Dat zal allemaal wel z'n nut hebben, maar waar blijft de 'normale kost'? Niet iedereen zit te wachten op die dieettrends.”
An Lemmens is als een nieuw mens naar huis gekomen na ‘De Expeditie: Patagonië’. Ze heeft leren loslaten en dat heeft alleen maar een positief effect gehad op haar leven.
“Mijn man moet een paar keer gedacht hebben: what the fuck, wat is er in Patagonië gebeurd. In het begin was het wennen, iedereen zit in zijn eigen rol verankerd dus iedereen moest zich aanpassen. Mijn kinderen hebben ook een andere mama nu. Eentje die meer ruimte maakt voor zichzelf”, zegt An in Het Nieuwsblad.
In Patagonië kon An even ontsnappen van de realiteit. Ze verloor op korte tijd haar vader en zus en heeft ook enkele miskramen gehad. In Patagonië kreeg ze de tijd om erover na te denken.
“Ik wilde even weggehaald worden uit al de zware gevoelens, dat klopt. Weg uit alle donderwolken. Dat is gelukt. Niet omdat ik kon bezig zijn met verwerken, eerder omdat ik moest bezig zijn met overleven. Er was geen ruimte voor iets anders. Eerlijk gezegd weet ik niet hoe het moet, dat verwerken. Het verdriet is er nog steeds.”
Geert Hunaerts heeft twee kinderen. Zijn dochter Lewis is 18 e, zat volop in haar puberteit. De puberteit was alleen zo heftig dat ze haar ouder verweet dat ze haar niet altijd goed begrepen.
De acteur en zijn vrouw wilden hun dochter natuurlijk kunnen begrijpen en zochten naar meer verbinding met hun dochter. Dat deze ze door hulp in te schakelen van een gezinstherapeut.
“In deze tijden van smartphones mogen die gasten misschien wel fysiek in dezelfde ruimte zitten, maar vaak zitten ze in een andere wereld. Wij waren dat beu en toen heeft Fien geopperd om eens met een therapeute te gaan praten”, zegt hij in Dag Allemaal.
De bezoekjes aan de gezinstherapeut zijn in elk geval niet voor niets geweest. Geert en Fien begrijpen nu beter de standpunten van hun dochter en omgekeerd.
“Fien en ik hebben ingezien dat het niet zo erg is als er niet de hele tijd verbinding is, terwijl Lewis en Sid beseffen dat het belangrijk is om af en toe te práten. Dat doen we meestal 's avonds aan tafel. Zwart en wit zijn grijs geworden, en meer moet dat ook niet zijn.”
De hoofdbezigheid van Ward Lemmelijn is natuurlijk nog altijd roeier en leerkracht. Toch zien we hem ook steeds vaker opduiken in de media. Maar de media zal de sport nooit kunnen voorbijsteken.
“Ik zet sport nog steeds op de eerste plaats. Het roeiseizoen is begonnen en ik ben goed op weg om mij te plaatsen voor het wereldkampioenschap indoorroeien. Maar als ik de kans krijg om iets leuks op tv te doen en het past in mijn agenda, neem ik dat er graag bij. Ik vind de afwisseling van roeien, lesgeven en televisiewerk fijn”, zegt hij in Het Laatste Nieuws.
Zijn collega Celine Van Ouytsel zit zelf ook al een tijdje in de media, en zij vindt de job niet te onderschatten.
“Ik ben er net als Ward toevallig ingerold nadat ik vijf jaar geleden Miss België werd. Dat ik nu radio en tv mag combineren met mijn werk als model en influencer is een groot geschenk. Maar ik blijf met de voetjes op de grond, want morgen kan het voorbij zijn.”
Het is je misschien ook al opgevallen dat er de laatste tijd bijzonder veel berichten verschijnen voor reclames van capsules en pillen en dat daarvoor BV's worden gebruikt.
Je kan het al raden natuurlijk, de BV's zijn hiervan niet op de hoogte. Hun naam en gezicht wordt misbruikt om dingen aan te prijzen waar ze zelf niet achter staan.
Ook Kamal Kharmach is het slachtoffer van deze fake reclames en waarschuwt zijn volgers.
"Pas op! De reclames over pillen en capsules zijn fake! Vertrouw geen (online) advertenties! Enkel jouw arts"
Als Kamal natuurlijk oproept om kaartjes te kopen voor zijn eindejaarsconference, dan is dat uiteraard wel een advertentie die je mag geloven en een oproep die je zeker mag volgen.
Het is ondertussen alweer enkele weken geleden dat Kristel Verbeke samen met Kathleen Aerts en Karen Damen op het podium van de AFAS Dome stond met hun concerten van de K3 Originals.
Het waren fenomenale concerten en de drie dames waren overdonderd door het enthousiasme waarmee ze onthaald werden.
Bij Radio 2 en Xavier Taveirne blikt ze terug op die fantastische avonden waar op ze vooral veel liefde van de fans hebben gevoeld.
“Ik ben een beetje bekomen van die rollercoaster van emoties met onze shows. De mensen zijn zo lief geweest voor ons. Dat is niet normaal. Het was ook heel erg luid als de mensen meezongen”, vertelt ze.
Kristel kan alleen maar blijven herhalen dat het ontzettend leuk was, dat ze er ook zo hard van heeft genoten.
“Maar ik was ook heel moe. Na die twee weken was ik echt pompaf. Ik heb bibberbenen gehad, kippenvel tot op mijn billen. En bij het opkomen had ik vooral zoiets van: ‘oh, we zijn er’.”
Het klinkt misschien vreemd, maar Felix Heremans kijkt regelmatig oude wielerwedstrijden opnieuw. Je kan je misschien afvragen waarom, maar hij vindt het gewoon leuk.
“Mijn vader zocht naar manieren om me rustig te krijgen als kind. Zo is hij begonnen om samen met mij koers te kijken. De eerste wedstrijd die ik heb gezien was de Ronde van Vlaanderen van 2012, waarin Tom Boonen het in de sprint haalt van Filippo Pozzato en Alessandro Ballan. Sindsdien ben ik verslaafd”, zegt hij in De Morgen.
Naar aanleiding van Parijs-Roubaix, durft Felix wel al eens op YouTube naar de edities van voorgaande jaren kijken. Al blijft het wel bij de laatste 90 à 100 kilometer.
“Het amusante is dat je dan ook weet wat er gaat gebeuren. 'Juan Antonio Flecha, die ziet er weer heel goed uit", hoor je Michel Wuyts dan zeggen. En dan denk ik: néé, Michel, dat ziet er niét goed uit. Hij gaat binnen twintig kilometer lossen. Er is een hele dynamiek tussen Michel Wuyts en mij."
