Met drie kinderen in huis is het altijd een drukste van jewelste ten huize van Pedro Elias en Evelien Broekaert. De oudste is 20 en kan al behoorlijk voor zichzelf zorgen. De jongsten zijn 10 en 9 en doen nog vaak beroep op hun ouders.

Gelukkig voor hen is Pedro geen strenge papa en kiest hij voor een relatief vrije opvoeding. Al weten ze goed waar de grens ligt.

“De twee jongste hebben een iPad maar daar mogen ze alleen op woensdag en op zaterdag op. Dat is helder en duidelijk. Zo'n ding is niet per se slecht, maar als ouder vind ik het belangrijk dat ik weet waar ze naar kijken. Ik wil het niet gebruiken als een soort babysit”, zegt hij in Primo.

Je ziet veel ouders de ipad inschakelen om hun kinderen bezig te houden wanneer ze het zelf niet kunnen. Maar Pedro probeert zich er tegen te verzetten.

“De dagen dat ze niet op dat ding mogen, tekenen ze veel, sporten ze of gaan ze naar de scouts. We hebben bovendien vrienden die een theatergezelschap hebben en onze kinderen spelen daarin mee. Rover zit nu in de verfilming van 'Kartonnen Dozen' van Tom Lanoye.”

Toen Milow afstudeerde in het middelbaar trok hij naar San Diego voor een jaar High School. Hij kwam terecht in een gezellig gastgezin. Een verademing na alle spanningen thuis.

“Daar in Californië bloeide ik open. Ik speelde er voor het eerst Engelstalige nummers en kreeg steeds meer vertrouwen. Op school in België was ik vrij introvert, hier maakte ik mij los van mijn verlegenheid en leerde ik vrienden maken”, zegt hij in Margriet.

Toen Milow een half jaar terug in België was, gingen zijn ouders uit elkaar. Zijn vader vertrok en Milow voelde veel boosheid.

“Het begin van mijn muziekcarrière maakte hij nog mee, hij was bij elk optreden. Er was meer toenadering. Maar toen ik 26 was, stierf hij plotseling aan een hartaanval. Veel dingen waren nog onuitgesproken tussen ons. Nu heb ik er ondertussen vrede mee.”

Walter De Donder is tegenwoordig te zien in ‘Bomma’s Op De Vlucht’, samen met Walter Baele, Juan Gerlo en Véronique De Kock. In het stuk spelen ze drie dieven die uit de handen van de politie willen blijven. Daarom verkleden ze zich in 3 oude dametjes.

Voor Walter was het al een tijdje geleden dat hij nog eens op de planken stond. Dat het ook nog eens een blij weerzien werd met Walter Baele, alias Meneer Van Leemhuyzen uit Samson & Gert, maakte het dubbel zo mooi.

“Dat is zalig! Walter en ik zijn enorm op elkaar ingespeeld. Ook al was het enkele jaren geleden dat we samen nog op het podium hadden gestaan - ik denk een jaar of vier - toch was die chemie er meteen terug. Soms vraag ik me af: 'Waar zijn al die jaren toch gebleven?' De tijd vliegt! Dat wil zeggen dat het plezant was, dat we ons fantastisch geamuseerd hebben. We hebben ons kapot gelachen! Het was een gouden tijd”, blikt hij terug in Primo.

Walter is een bezige bij. Hij is nog altijd burgemeester van Affligem, werkt ook nog voor Studio 100 en combineert dat nu ook nog eens met een job in het theater.

“Zolang het allemaal te combineren valt, wil ik het wel blijven doen. Zo'n theaterstuk als dit, dat is keihard werken, maar het is wel enorm plezant. Zo is het ook allemaal voor me begonnen.”

Op 15 november 2020 overleed Lutgart Simoens, radiocoryfee en iemand met de mooiste stem van Vlaanderen. Luc Appermont herinnert zich haar nog zeer goed. Zijn allereerste radio-opdracht was samen met Lutgart.

“Dat was mijn radiodoop. Een volledig seizoen mocht ik op maandagnamiddagen van twee tot vijf met Lutgart een duopresentatie doen. 'Zo hoor je nog eens wat', heette het programma. Lutgart was mijn radiomoeder. Ik had een heel goed contact met haar. Zij straalde ongelooflijk veel rust uit. Mochten er vandaag nog meer Lutgart Simoensen zijn, het zou de wereld ten goede komen”, zegt Luc in Primo.

Toen Luc samenwerkte met Lutgart voor hun programma, was ‘Vragen staat vrij’ ook al te horen op de radio. Daar luisterde Luc graag naar.

“Als jongeman luisterde ik graag naar haar op zondagavond. Ze kon drie uur lang de mensen boeien. In 1969 was ze ermee begonnen. Het is haar verdienste om van de zondagavond iets prachtigs te maken.”

Vanavond stijgt de spanning in Mijn Restaurant, waar om 20u35 bij VTM de strijd om de tweede vrijstelling losbarst. Gent is al veilig, maar Antwerpen, Kortrijk en Genk moeten alles geven om dat gouden ticket te veroveren. Juryleden Marc Coucke, Marcelo Ballardin, Sarah Renson en Shannah Zeebroek proeven, keuren en fileren. Sommige gerechten doen de jury koken van woede: “Dit is geen gerecht. 65 euro? Proef dat nu zelf eens!” Andere borden worden dan weer op luid applaus onthaald: “Hier kom ik voor terug!” En ook de cijfers worden onder het vergrootglas gelegd door Marc Coucke. Het wordt een avond van uitersten… Wie wint de tweede vrijstelling, en wie moet vrezen voor een sluiting?
 
VONK vlamt door de service. Hun team is eindelijk voltallig en die positieve vibes verspreiden zich door heel het restaurant. “We kwamen binnen en zagen in hun ogen dat ze blij waren dat we er waren en dan weet je: het zit goed”, klinkt het bij Marc. En ook Marcelo merkt positiviteit in de keuken. “Hij beweegt goed, hij staat aan. Het is bijna Michael Jackson. There is another restaurant in the game!”, lacht hij. Maar is de cuisson eindelijk zoals gevraagd?

Kortrijk greep net naast de vrijstelling en wil bewijzen dat het beter kan. Met nieuwkomer Cléo focust Lucien op hun grootste werkpunt: presentatie, terwijl in de zaal vooral de rekeningen eindelijk moeten kloppen. “Als er nu nog een fout is, dan neem ik mijn ontslag”, lacht Charlotte. Kan Kortrijk de hoge verwachtingen van de jury inlossen? In Genk kiest MYN voor een stevige comeback. “We gaan full menu, vier gangen!”, klinkt het. Maar de jury is kritisch wanneer het duo soep als amuse serveert: “Het was alsof we in een parochiezaal zaten te eten”, klinkt het bij Marc. Kan Genk zich redden?

In datcha (Gent) vieren Ruslan en Lauranne hun vrijstelling, maar van uitrusten is geen sprake. “Once you are at the top, you are a target,” zegt Ruslan. Hij gaat meteen aan de slag met de feedback van de geheime recensenten. Te beginnen met netheid: "Ik ga voor een broske! Minder zweet, minder haar", lacht hij. Met zijn nieuwe look en vrijstelling op zak loopt de service vlot, maar achter de schermen knaagt één ding: de cijfers. De financiële realiteit slaat keihard toe. “Jullie draaien momenteel de omzet van een goed frietkot. Jullie hebben véél te véél personeel”, waarschuwt Marc. 
 
Mijn Restaurant: elke dinsdag en donderdag om 20u35 bij VTM en op VTM GO. Nieuwsgierig naar de gerechten en de sfeer? Reserveer een tafeltje in datcha (Gent), MYN (Genk), Lucien (Kortrijk) of VONK (Antwerpen) via VTM.be.

Het was zowel voor Nuria Gilizintinova als voor Stijn Van Poucke een spannende dag, die twintigste november van het jaar 2015. De twee zouden gaan trouwen zonder elkaar ooit eerder bewust gezien te hebben. VTM had een nieuw programma waarin ze mensen aan elkaar zouden koppelen en lieten trouwen zonder elkaars naam te weten, laat staan elkaar op een andere manier te kennen.

Geen kijker die het zich had kunnen indenken dat Nuria en Stijn elkaar écht groot zouden gaan zien en dat zij tien jaar later nog altijd gelukkig samen zouden zijn en twee kinderen zouden hebben. Er is best veel gebeurd in het leven van het koppel. Nuria doet nog altijd dezelfde job, Stijn heeft ondertussen enkele andere jobs gehad. Maar wat gebleven is, is de liefde voor elkaar.

En of zij elkaar nog graag zien, dat merken we iedere keer weer als we Stijn en Nuria ergens tegenkomen. Zij zijn het oerkoppel van 'Blind Getrouwd' en hopelijk ook een voorbeeld voor heel wat andere koppels.

Proficiat Nuria en Stijn met jullie tiende huwelijksverjaardag!

Ray Verhaeghe is trots op zijn grote familie met heel wat kinderen, kleinkinderen en achterkleinkinderen. Maar een pamper verversen, dat moet je hem niet vragen. Dat doet hij nu niet en dat heeft hij nooit moeten doen.

“Ik kwam 's avonds laat thuis van het theater. Mijn vrouw lag dan al in bed, een boek te lezen. Maar zij stond 's morgens vroeg op voor de kinderen. Zij was van opleiding huishoudkundige regentes. Ze heeft zeven jaar lesgegeven. Toen we trouwden moest ze stoppen met lesgeven”, vertelt hij in Primo.

Zijn vrouw Diane overleed twintig jaar geleden. Maar er gaat geen dag voorbij zonder dat hij toch eventjes aan haar denkt.

“Ik mis haar nog altijd. Dat verdriet gaat niet weg. Dat heb ik moeten aanvaarden. Er zijn dagen dat ik het moeilijk heb. Maar ik trek thuis nog goed mijn plan. Ik kook, op mijn manier. De was en strijk doe ik allemaal zelf. Ik lig hier niet als een patapoef in de zetel.”

Alida Neslo mag dan al lang de pensioenleeftijd hebben bereikt, ze is in Suriname nog altijd aan het werk. Ze is er docent aan het conservatorium in Paramaribo.

“Ik heb het wel makkelijker in Suriname dan de mensen in België. Elke ochtend ga ik voor het werk eerst zwemmen of lopen in et woud. We leven in Suriname in een onthaaste maatschappij, zeker eens je de vijftig voorbij bent. Toen ik er pas was teruggekeerd, rende ik nog om de bus te halen”, lacht ze in Dag Allemaal.

Neslo heeft het geluk dat ze haar rol op de school waar ze werkt vrij kan invullen. Als ze eventjes iets anders wil gaan doen, dan kan dat.

“Ik heb meer vrijheid dan vroeger. Dat maakt dat ik ook naar België kon reizen voor de opnamen van '#LikeMe'. Dat is een luxe. Het gekke is dat ik nu een visum nodig heb om naar hier te komen. Ik heb mijn paspoort geruild voor een Surinaams paspoort. Mensen zullen dat gek vinden, want iedereen wil een Europees paspoort. Maar ik wil geen vreemde zijn in eigen land, versta je?”

Sinds kort speelt Idalie Samad mee in ‘Thuis’, maar ze mag zich vanaf nu ook een echte dertiger noemen want Idalie is vandaag jarig.

Idalie werd in Vlaanderen bekend door haar rol als Bagar in ‘Familie’, maar vooral door haar rol als Ada in ‘Dertigers’. Op het moment van de opnames was Idalie dus nog zelf geen dertiger, maar nu zal ze haar leven en dat van haar personage met elkaar kunnen vergelijken.

Idalie kan ook heel goed zingen. Dat mocht ze bewijzen in de musical ‘Notre Dame De Paris’ die speelde op het donkmeer in Berlare. Daar speelde ze naast kleppers als Nordin de Moor en Ruben van Keer.

Of Idalie lang in ‘Thuis’ zal te zien zijn, daarvoor zullen we moeten blijven kijken. Maar we wensen haar nu alvast een heel gelukkige verjaardag.