Voor zijn tweede theatershow werd Bart De Pauw opnieuw samen met Kenneth Taylor. D twee kennen elkaar al sinds ‘Willy’s en Marjetten’ en heeft ook zijn vorige show geregisseerd.

“Kenneth is een heel grappige man en ook nog eens de burgemeester van Wichelen. Ik spar ook soms met muzikant Miguel Wiels, en zelfs met William Vaesen”, zegt Bart in Gazet van Antwerpen.

In zijn eerste show was ook Marc Coucke te zien met een filmpje. Hij lijkt ook een carrière als komiek te ambiëren.

“Ik zou wel durven om hem over een paar weken wat materiaal te laten zien. Hij heeft veel humor en zijn video's zijn altijd heel enthousiast. Tijdens de opnames van dat promofilmpje heeft hij zich echt gesmeten.”

Tijdens zijn show verzint Bart tv-formats die heel leuk zouden kunnen zijn voor televisie. Maar het is niet de bedoeling om er ook echt een tv-reeks uit te halen.

“Het gaat eerder om losse tv-fragmenten, die net lang genoeg zijn voor het stukje humor dat we willen brengen. Maar tv is wel jaren m'n ambacht geweest, dus wilde ik mijn metier ook op het theater meepakken in die beleving voor het publiek.”

Had het aan Maartje Van Neygen gelegen, dan had ze gerust nog een derde kindje willen hebben. Maar het wordt haar wel ten sterkste afgeraden.

Toen ze stopte met borstvoeding bij haar tweede kindje, kreeg ze heel erg een gevoel dat ze nog een derde wilde. Maar volgens de gynaecoloog was dat vooral iets hormonaals, een oergevoel.

“Niet iets wat ik mentaal of praktisch nog wilde. Toen de gynaecoloog dat zei, heeft mijn partner ook meteen beslist om zich te laten steriliseren. Hij was daar heel duidelijk in: dat hoofdstuk was voor hem afgesloten. Dat gaf mij ook veel houvast op dat moment”, zegt ze in Primo.

En toch is ze nog voor een derde kindje gegaan, hetzij dan wel eentje via pleegzorg. Ze was 22 toen ze Bryan, een van haar leerlingen opving via pleegzorg.

“Ik was al gestart met een pleegzorgtraject voor een kindje van vier à zes jaar. Maar toen op school duidelijk werd dat Bryan nergens anders terechtkon, viel dat samen met iets in mij dat al in beweging was. Toen dacht ik: 'Waarom wachten op dat perfecte plaatje, als hier nu een kind is dat nergens heen kan?'”

Bryan was een kind met een complexe thuissituatie, bijna een puber en een medisch verleden. Niet iedereen staat hiervoor te springen.

“In mijn omgeving klonk vooral de vraag hoe ik dit met een partner zou combineren. Mijn antwoord was duidelijk: wie dat niet kan dragen, is niet de juiste partner. Ik begon alleen in het traject, maar sinds de geboorte van Artie is Senne ook officieel pleegouder van Bryan.”

Binnenkort hoopt Frank Valentino opnieuw een single te kunnen uitbrengen. Maar voorlopig is het nog even afwachten tot zijn stem weer helemaal in orde is.

In afwachting daarvan geniet hij volop van de kinderen en kleinkinderen en is er ook een kleinkind onderweg.

“Ik kreeg een mok cadeau van mijn dochter Fenne en daarmee liet ze zien dat ze zwanger is. Ik was diep ontroerd. De traantjes die ik toen liet, voel ik nu weer opkomen. Ik word er weer emotioneel van”, vertelt een trotse opa Frank in Primo.

Het geluk lacht Frank weer toe. Zijn scheiding met Nancy was allesbehalve een vrolijke situatie.

Nancy beschuldigde Frank van Fraude en hij werd ondervraagd door de politie.

“Ik ben op verhoor moeten gaan. Ik werd beticht van allerlei zaken. Door corona zat ik financieel én mentaal totaal aan de grond, dat heeft tot enorme ruzies geleid. Gelukkig is alles nu voorbij. Eind goed, al goed.”

Het verlies van Margriet Hermans is groot. Veel collega’s die ze de afgelopen jaren heeft leren kennen gaan haar enorm missen.

“Margriet was een echte vriendin. We kwamen niet bij elkaar over de vloer, maar we zagen elkaar ontzettend vaak. En we hadden altijd een goeie babbel. Vriendschap kan zich op tientallen verschillende manieren uiten, dat was onze manier”, zegt Luc Appermont in Primo.

Margriet was nog niet zo heel oud en was lange tijd heel vitaal. Ze zat ook nog boordevol plannen voor de toekomst.

“Ze wilde heel graag nog iets doen op tv. Een programma maken voor de 50-, 60- en 70-plusser, die in de media vaak vergeten wordt. Dat was haar grote droom en daar bleef ze voor ijveren. Een soort van Omroep MAX, zoals in Nederland, dat wou ze hier op de VRT realiseren. Helaas.”

Margriet kreeg eind april te horen dat ze uitgezaaide kanker had en nooit meer beter zou worden. Vanaf dat moment ging het heel snel achteruit. Ze hakte uiteindelijk zelf de knoop door.

“Haar leven moest menswaardig blijven en geen lijdensweg worden. Volgens haar dochter Celien was de pijn niet meer te harden. Ik respecteer haar keuze.”

Rani De Coninck is de jongste van 5 kinderen. Haar broers en zussen waren een aantal jaar ouder en Rani heeft zich als kind vaak alleen gevoeld.

“Ik heb al jong geleerd om mijzelf bezig te houden en dan trok ik met de fiets de natuur in, of klom ik in bomen, of zat ik in mijn moestuintje”, zegt Rani in Het Laatste Nieuws.

Alles was goed geregeld bij Rani thuis. Iedereen kreeg elke week een aantal taakjes toegewezen en hielp zo mee in het huishouden.

De regels waren streng, maar het huis was elke keer weer kraaknet. De kinderen van het gezin wisten waar ze aan toe waren.

“Als er bezoek was, moest je zwijgen, tenzij je werd aangesproken. Het goeie aan die opvoeding en aan die taakjes is dat ik heb leren luisteren en zwijgen, en goed verantwoordelijkheden kan opnemen.”

Het overlijden van Margriet Hermans op 3 juni dit jaar zindert nog altijd na. Vrienden, familie, collega’s, sympathisanten, iedereen is erg geschrokken door het nieuws. Zo ook Luc Appermont.

“We hoopten allemaal dat de therapie die de specialisten hadden opgestart haar effect zou hebben, maar blijkbaar was de ziekte al in een te ver gevorderd stadium”, vertelt hij aan Primo.

Er deden ook positieve verhalen de ronde over mensen met dezelfde ziekte. Dat deed Luc hopen op het beste.

“Dat zorgde voor veel hoop bij ons. Zeker omdat Margriet zo'n optimist was. 'Ze gaat voluit de strijd aan!' dachten we. Ik geloofde echt in een mirakel, maar het heeft niet mogen zijn.'”

Luc heeft er de hoop altijd in gehouden, net zoals vele andere Vlamingen. Er heerste een groot samenhorigheidsgevoel als het om Margriet ging.

“Het is ongelooflijk hoeveel mensen - zelfs mensen die ik persoonlijk niet ken - via mij aan Margriet wilden laten weten dat ze het erg vonden. Zoiets heb ik nog nooit meegemaakt. Ook op het internet. Ik hoop echt dat Margriet al die mooie opmerkingen nog onder ogen heeft gekregen.”

Hannelore Simoens wilde altijd heel graag journalist worden. Toen het haar ook lukte, was het een kinderdroom die uitkwam.

“Als kind al hield ik knipselmappen bij. Ik ben heel nieuwsgierig en heb een grote drang om 'de waarheid' te weten. Ik heb met die focus Germaanse talen gestudeerd. Ik heb eerst nog aan mijn doctoraat gewerkt, maar op het moment van de aanslagen in Brussel, ging ik de straat op om tussen de journalisten te gaan staan”, zegt ze in Het Nieuwsblad.

Maar het was net zo goed een kinderdroom om ook mama te worden van een of meerdere kinderen.

“Maar: ik heb nooit mijn biologische klok voelen tikken. De drang die veel vrouwen kennen - nú wil ik een kind - heb ik niet ervaren. Ik heb op een bepaald moment gewoon heel rationeel tegen mijzelf gezegd: áls ik een kind wil, moet ik niet meer wachten.”

Uiteindelijk is Hannelore blij dat ze de stap heeft gezet en was het ook gewoon een ideaal moment om ervoor te gaan.

“Ik ben heel graag mama. Veel liever dan ik ooit had kunnen denken. Maar het is effectief moeilijk om alles gecombineerd te krijgen.”

Het weekblad Story heeft deze week onder andere prinses Eléonore en haar broers op de cover staan.
Nadat zus Elisabeth afstudeerde aan Harvard, zijn ook zij klaar voor de zomer van 2026.

Stan Van Samang: "Jezelf durven te zijn is een levenswerk"

Dua Lipa is getrouwd!
Droomhuwelijk onder de Italiaanse zon

Oranje boven, de favoriete kleur van koningin Maxima

Celien Hermans: "Mama heeft het leven geleefd met een intensiteit die zelden voorkomt"

Natalia geeft een derde keer haar jawoord

Candice Martens verwelkomt een zoontje als alleenstaande moeder

Als Tom Waes iets kan betekenen voor onze maatschappij, dan verleent hij met veel plezier zijn gezicht aan een campagne. Ook nu.

Hij lanceert nu een campagne over mentale gezondheid. Te veel Vlamingen bevinden zich in een negatieve spiraal en dat moet anders!

Tom is erg van die cijfers geschrokken, maar herkent zichzelf er wel in. Ook hij heeft zich niet altijd even goed gevoeld. Samen met AXA lanceert Tom nu ‘De Check’. Een online tool om stil te staan bij je mentale gezondheid.

“Ik ben al enkele jaren ambassadeur van AXA en werkte zo mee aan verschillende campagnes. Nu kwamen ze met de vraag of ik me ook wou scharen achter een campagne rond mentale gezondheid. Ik vroeg hen om eerst de cijfers eens te zien van hun studie. Dan was ik snel overtuigd.”

Dat zoveel mensen zich zo slecht in hun vel voelen, daar schrik Tom heel erg van. Daar moet iets aan gedaan worden.

“Wie me kent, weet dat ik niet zomaar reclame voor iets maak. Ik ben van het principe dat als je bekendheid hebt, je die moet gebruiken voor dingen die ertoe doen. Ik denk dat deze cijfers wel bewijzen dat dit ertoe doet.”