Heel wat verrassende namen in het nieuwe seizoen van ‘Special Forces: VIPS’. Zo ook VTM-journalist Jonas Decleer.

De naam doet misschien geen belletje rinkelen, maar mensen die naar het VTM-nieuws kijken, die herkennen hem zeker.

Hij schrijft over zijn ervaring op Instagram.

“Ja chef! Ik ben naar Estland geweest om een opleiding tot Special Forces te volgen. En zoals je ziet was het daar…. Euh warm”, schrijft hij op Instagram.

Of Jonas ook de finish haalt, dat ontdek je vanaf 11 augustus op Streamz of later dit jaar bij VTM.

 

 

 

 

Dit bericht op Instagram bekijken

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Een bericht gedeeld door jonasdecleer (@jonasdecleer)

Op muzikaal vlak is het al enkele jaren stil rond Will Tura. Toch aat er geen dag voorbij zonder dat de zanger achter de piano kruipt en muziek maakt. Als we zijn dochter Sandy mogen geloven dan doet dat hem helemaal heropleven.

“Hij heeft nu eindelijk tijd over om veel piano te spelen. Het is ongelofelijk hoe muziek hem er steeds weer bovenop helpt. Zingen? Nee, dat doet hij niet. Maar dat heeft hij thuis ook nooit vaak gedaan. Om zijn stem op te warmen, misschien. Daarin is papa nog niets veranderd”, vertelt ze aan Het Nieuwsblad.

Maar de voorbije jaren zijn er bij Will wel heel wat dingen veranderd.  Zeker sinds hij de diagnose van Alzheimer heeft gekregen.

“De dingen onthouden, gaat moeilijker. Onverwachte en grote evenementen zorgen voor stress en verwarring. De ziekte maakt hem vooral onzeker en bij momenten erg emotioneel. Maar al bij al gaat het goed met papa. We genieten volop van de mooie momenten samen. Al houden we die bewust erg klein.”

Het najaar ziet er fantastisch uit voor Frans Bauer. Hij trekt de theaters rond in Nederland en Vlaanderen met zijn nieuwe tour ‘Solo’.

“Ik ben al 40 jaar zanger en toer al van mijn 20ste. Op mijn 51ste vind ik het leuk om te zien hoe fans van vroeger met hun kinderen én kleinkinderen naar mijn shows komen kijken. Dat is emotioneel, hoor”, zegt hij in Dag Allemaal.

Maar voor de tour van start gaat, geniet ook Frans nog wat van vakantie. Hij heeft mooie herinneringen aan zijn vakanties, vooral die uit zijn jeugd.

“Mijn ouders konden niet lezen of schrijven. Dus we gingen in de vakantie nooit naar het buitenland. We kregen 'dagjestochten'. Voor de rest waren we thuis, in ons dorp. Het was fijn dat we in de vakantiemaanden vrij waren. Naast onze woonwagen werd er een opblaasbootje neergezet en m'n moeder gooide daar water in. Dus we hadden een opblaasboot met water erin, en dat was ons zwembad! Nu ik 51 ben, denk ik daar nog altijd aan, want ik vond het ontzettend leuk. Die vakanties in ons woonwagenpark vergeet ik nooit meer.”

Voor Sean Dhondt en zijn vrouw Maithé zijn het minder leuke tijden, zij hebben afscheid moeten nemen van de lieve en knappe Maybe. Sean maakte het trieste nieuws zondag bekend via zijn sociale media. 

“Je moet anders eens naar dat katje daar op de krabpaal gaan kijken. Ze lijkt misschien iets stiller en zal niet snel zelf om knuffels komen vragen zoals de andere poesjes hier, maar het is een superlief beestje!”, kreeg Sean jaren geleden te horen toen hij op zoek was naar een huisdier.

"Zo klonk het ongeveer 16 jaar geleden in het dierenasiel van Sint-Niklaas. Maybe werd je naam, een knipoog naar de dochter uit Arrested Development. En dat bleek te kloppen ook nog: een lekker eigenwijs, supercool, slim en vooral poeslief katje", schrijft Sean Dhondt nog.

"En nu, een paar verhuizen en heeeeel veel knuffels later, moesten we je vorige week plots afgeven. Rust zacht, liefste Maybe. We zullen je heel hard missen!Xx", besluit Sean Dhondt. 

 

 

 

Dit bericht op Instagram bekijken

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Een bericht gedeeld door Sean Dhondt (@seandhondt)

In ‘Alleen Elvis Blijft Bestaan’ maakte Griet Op de Beeck bekend dat ze het Nederlandse ‘Zomergasten’ zou gaan presenteren. Dat dat nieuws zoveel reactie zou uitlokken, zag ze niet aankomen.

“Die heisa was compleet naast de kwestie. Wat Griet in haar privéleven doet, is totaal irrelevant voor haar rol als interviewer. Ze zal bij 'Zomergasten' geen therapiesessies aanbieden en ze zal er ook geen reclame voor maken”, zegt Thomas Vanderveken in Humo.

Thomas denkt dat het misschien wel gewoon met jaloezie heeft te maken. Hij vindt dat we elkaar veel meer moeten gunnen.

“Eigenlijk moeten we zeggen: 'Wauw! Hoe knap is het dat een Belgische vrouw de Nederlandse bestsellerlijst aanvoert met ongeveer al haar boeken én daar zo op handen wordt gedragen dat ze het culturele icoon 'Zomergasten' mag presenteren.' Ik heb haar dat ook ge-sms't: ik sta met pomponnen aan de zijlijn te cheeren.”

Boer Alberic en Aicha (Boer Zkt Vrouw) zijn nog altijd verliefd op elkaar, maar een jaar na de opnames van het programma hebben de twee nog altijd een lat-relatie. Hij woont in Sint-Gillis-Waas, zij woont in Ichtegem. Ze zien elkaar twee dagen per week.

“Het wordt me af en toe te veel. Ik wil echt meer in onze relatie, maar ik kan mijn 35 honden niet zomaar achterlaten. Sinds Alberics zoon opnieuw vrijgezel is en weer bij Alberic woont, heb ik ook het gevoel dat ik op de tweede plaats kom. Als zijn zoon thuis is, komt hij niet zo snel naar mij”, zegt ze in Het Laatste Nieuws.

Aicha houdt van structuur, terwijl ALberic meer chaotisch is. Dat zorgt er soms voor dat de twee af en toe eens botsen.

“Ik wil het nog niet opgeven, maar ik moet hem soms duidelijk maken dat hij mij niet mag vergeten. Hij zocht een vrouw via 'Boer zkt vrouw' omdat hij zich eenzaam voelde, maar nu laat hij me soms staan.”

Terwijl veel tachtigers geen vrijpartij meer hebben met hun partner, is het bij Zaki iets wat nog altijd erg belangrijk is in zijn leven. Hij kan niet begrijpen dat ouderen er plots mee stoppen of plots geen zin meer hebben.

“Ik kan ook niet zeggen dat de frequentie bij mezelf minder is. Als je jong bent, heb je meer spanningsmomenten nodig. Dan zit je op een speedboot naar het eerste hoogtepunt. Ik zit nu op een cruiseschip. De reis is soms belangrijker dan de bestemming. De liefdesdaad wordt op een andere manier beleefd, maar het is meer aanwezig dan vroeger. Het is een latente aanwezigheid”, zegt hij in Primo.

Zaki is tachtig en heeft al heel wat mogen doen in zijn leven. Maar er zit nog veel meer in zijn hoofd dat hij de komende jaren graag wil doen.

“Er zit nog veel in mijn hoofd: een toneelstuk, een dichtbundel... Ooit ga ik weleens dood, da's een feit, maar daar ben ik niet mee bezig. Als ik terugkijk, moet ik zeggen: ik heb een prinsenleven gehad.”

We zouden het bijna niet geloven dat Alex Callier af en toe een traan laat. Er wordt vaak van hem gedacht dat hij keihard is, maar eigenlijk is hij een heel emotionele mens.

“Onlangs heb ik nog gehuild toen ik op YouTube naar een liveoptreden van Björk keek. Dat raakte mij echt. Die arrangementen waren zo schoon, en hoe zij dat zong: prachtig! Maar ook tijdens het kijken van een serie kan ik met tranen voor het televisietoestel zitten”, geeft hij toe in De Morgen.

Alex is een man van de vele emoties. Want ook opvliegendheid past bij hem en ook dat is een emotie.

“Je ergens druk over maken, dat doe je alleen maar omdat je gepassioneerd bent over iets. Ik zeg weleens lachend dat er wat zuiders bloed in mij zit."

De dag van vandaag zijn we soms behoorlijk streng voor ons zelf. Maar dat is volgens ‘Dertigers’-acteur Roman Van Houtven heel makkelijk te verklaren. Er wordt ons teveel om de oren geslagen met stereotiepe ideaalbeelden.

“Ik zie wel verbetering, denk maar aan programma’s en campagnes die inclusiever worden. Maar het is nog altijd geen accurate weerspiegeling van het straatbeeld. We zien nog steeds vrouwen met size zero en mannen met een sixpack waar je kaas op kan raspen. Er is dus nog wat werk aan de winkel”, zegt hij in Flair.

Zelf is Roman ook al in aanraking gekomen met die stereotiepe ideaalbeelden. Maar door de jaren heen is hij er bestand tegen geworden.

“Ik heb ooit één keer proberen te fitnessen, maar ik vind het vreselijk saai! Ik volgde een dansopleiding, dus het was mijn job om fysiek bezig te zijn. Ik hoorde andere dansers soms klagen over hun gewicht, dus ik moest als jonge gast wel stevig in m’n schoenen staan. Ik besefte dat mijn lichaam mijn werkinstrument was en dat mensen daar een mening over zouden hebben, maar dat mocht niet overslaan in een ongezonde relatie met eten.”