Als achtjarige was Karl Vannieuwkerke al bezeten door sport. Hij probeerde toen al alles te volgen wat er was van sport en dat doet hij tot op de dag van vandaag nog steeds.

Je mag gerust zeggen dat hij als achtjarige zelfs een beetje was bezeten van sport, maar ook dat hij er toen al van droomde om later ook iets met sport te gaan doen.

“Mijn moeder zei later: 'We hadden het moeten weten.' Ik had toen mijn cassetterecorder waarmee ik commentaar gaf op dingen, in het West-Vlaams nog”, lacht hij in Primo.

Pas later ging Karl dictie volgen. Hij wilde koste wat het kost zijn droom waarmaken, al waren er weinig mogelijkheden om in de sportjournalistiek binnen te raken.

“Je had een paar krantenredacties die al vol zaten en je had VRT, toen nog BRT met een sportredactie met een enorm aanzien.”

Toch had Karl er geen idee van, na zes jaar Latijn-Wiskunde, dat hij dat toch zou gaan doen.

“Ik droomde er misschien wel stiekem van, maar ik had nooit de intentie om die richting uit te gaan, wegens onbereikbaar. Ik ben een jaar geneeskunde gaan studeren.”

Kürt Rogiers groeide de eerste twaalf jaren van zijn leven op tussen alleen maar vrouwen.

Hij had zijn zus en moeder met wie hij samenleefde. Een vader die nooit thuis was en aan de overkant woonde zijn tante met drie nichtjes.

“Daarom dat mijn vrouwelijke kant zo is ontwikkeld. Er werd bij ons thuis nooit over voetbal of sport gepraat. Er werd over theater gepraat, over heel vrouwelijke dingen”, zegt hij in de podcast de Pappi’s.

Het is pas toen Rogiers naar het middelbaar ging, op internaat, dat hij tussen jongens terechtkwam.

“Ineens dacht ik: oké, dit is het dus, man zijn”, lacht hij bij het vertellen.

Maar zijn vrouwelijk kantje is altijd blijven hangen. Dankzij zijn moeder die de basis was voor alles. Zo kon Kürt altijd alles vertellen aan zijn mama en werden zijn problemen nooit genegeerd.

En dat neemt Kürt nu ook mee in het vaderschap met zijn twee dochters. Al komt het ook vooral allemaal vanzelf.

“Dat is misschien de boodschap die ik heb: maak je niet te veel zorgen over die opvoeding. Ik heb mij heel veel zorgen gemaakt en heel veel energie gestoken in dilemma’s, evoluties,… Maar Els en ik kunnen nu wel tegen elkaar zeggen dat we denken dat we het goed hebben gedaan.”

View this post on Instagram

A post shared by De Mutti’s (@demuttis)

Annelies Schetters werd geboren als intersekse baby. Ze heeft daar nooit geheimzinnig over gedaan en is daar altijd heel open over geweest.

Maar net doordat ze daar zo open over is geweest, heeft dat ook best veel impact op haar gehad.

“Ik krijg enorm veel berichtjes. 'Mijn kind wordt gepest op school, wat moet ik doen?' Mijn antwoord is: 'Elke dag tegen je kind zeggen hoeveel je van hem of haar houdt.' Blijf liefde geven, dat is wat mijn ouders hebben gedaan”, zegt ze in Dag Allemaal.

Nu ondervindt Annelies daar nog weinig last van en scoort ze vooral heel erg met haar humor en komische oneliners.

“Dat is geen masker om me achter te verschuilen. Ik spreek altijd in oneliners, al mijn hele leven.”

Toch is het niet alleen maar lachen met Annelies. Ze heeft ook al genoeg struggles achter de rug.

“Ik bén ook heel serieus, en ik vind luisteren even belangrijk als de ene na de andere oneliner uit de mouw schudden.”

Bij wie doet de naam Ish Ait Hamou nog een belletje rinkelen. Ish is televisiepresentator, auteur en regisseur, maar vooral danser en choreograaf.

We leerden Ish kennen dankzij de eerste seizoenen van ‘So You Think You Can Dance’ waar hij als choreograaf en jurylid werkte.

Hij was ook te zien in ‘Dansdate’ en ‘Terug naar eigen land.’ Hij presenteerde zelf het dansprogramma ‘Alors On Danse’.

Ish heeft ook een aantal boeken geschreven waarvan ‘Hard Hart’ en ‘Als je iemand verliest die je niet kan verliezen’, de bekendste zijn.

Ish is vandaag jarig en wordt 39 jaar. Proficiat!

Michel Follet heeft naast radiomaken ook altijd een passie gehad voor het schrijven van boeken. Hij heeft nu een thriller uit, het achttiende boek dat hij heeft geschreven.

In zijn boek komt ook zijn liefde voor de kermis naar voor. De thriller speelt zich dan ook af op de kermis.

“Ik schrijf alleen de boeken die ik denk te kúnnen schrijven, met een plot waarvan ik denk dat een ander er niet op zou komen. Verder noem ik het een cosy retro thriller, liefhebbers van het hardere genre zullen niet aan hun trekken komen, vrees ik”, klinkt het in Dag Allemaal.

Michel heeft al heel wat positieve reacties gehad, waaronder van Leen Demaré. Zij is niet gemakkelijk op vlak van boeken, maar was erg positief over dat van Michel.

“Ze vergeleek het met de Maigret-boeken van Simenon. Help! Ik hoop vooral dat het een amusante thriller is geworden, waarbij lezers achteraf denken: 'Dit heb ik nooit eerder gelezen.'”

Giana De Kat, bekend van ‘K2 zoekt K3’ is klaar voor vakantie.

Maar niet zonder eerst nog een grote stommiteit te begaan. Zij bekent op Instagram dat ze haar eigen vriend was vergeten inchecken voor hun vlucht.

Op zich geen probleem natuurlijk, want dat kan je gewoon op de luchthaven nog doen.

Maar ook dat is niet meer zoals vroeger.

“Als je nu op de luchthaven gaat inchecken is dat nu 55 euro extra betalen…”

55 euro is natuurlijk best veel en dat wisten veel mensen nog niet.

Maar nu je dat weet, wedden dat je zelf geen stommiteiten als Giana meer gaat maken?

De voorbije weken heeft Maïté Claus al minder redenen gehad om te feesten.

Ze zag haar relatie met Ian op de klippen lopen en een liefdesbreuk is nooit plezant natuurlijk.

Gelukkig had ze nu wel een goede reden voor een feestje.

De belangrijkste man in haar leven was jarig: hondje Bailey.

Bailey is ondertussen ook de lieveling van Vlaanderen geworden, dus die smullen van de foto’s die Maïté op Instagram post van haar trouwe viervoeter.

Hij is in elk geval goed verwend geweest op zijn verjaardag. Proficiat!

Sinds haar deelname aan ‘De Verraders’ is de populariteit van Clémentine Caron alleen maar toegenomen. Ze is een vrolijke flapuit, maar kampt wel met ADHD, dwangstoornissen, hoogsensitiviteit en hyperventilatiesyndroom.

“Het begon een viertal jaar geleden bij TAGMAG. Uit 1.400 kandidaten werd ik gekozen als nieuwe insider. Fantastisch om te doen, maar ook héél overprikkelend”, lezen we in Dag Allemaal.

Elke keer Clémentine thuis kwam, was ze doodmoe en had ze nog maar weinig energie. Ze moest vaak op zoek gaan naar rust en dat was niet altijd makkelijk.

Caron voelt zich bijna altijd onrustig en dat is onder meer te wijten aan haar ADHD en haar dwangstoornis.

“Op vakantie kan ik ontkoppelen. Ik zet mijn gsm op vliegtuigmodus en leef in het moment. In principe kan dat thuis ook, maar door mijn job ligt dat moeilijker.”

Clémentine ervaart onder meer veel prikkels van apps als TikTok. Maar toch maakte ze er haar job van.

“Je zou kunnen zeggen dat het een ziekte van deze tijd is, maar ik voel die overprikkeling al sinds mijn elfde.”

Ze zeggen dat wanneer je gaat filmen met dieren, dat je vraagt om problemen.

Bij Samson & Gert hebben ze zowat elk dier voorbij zien komen voor hun tv-serie. Gert Verhulst blikt erop terug in de podcast ‘Vik&Gert’.

“Een struisvogel die heel m’n broek nog gescheurd heeft. We hebben een parkiet gehad. Die ging daarboven, zes meter hoog, in de lamp zitten. Die zat daar en die kwam niet meer terug naar beneden.”

Maar het dier dat misschien hem en de kijkers het meest zal bijblijven is de krokodil.

“Die lag op de salontafel naast een telefoon. En dan moest ik de telefoon opnemen.”

Een krokodil dat is geen lieve puppy die je in je huis wil hebben. Dat was levensgevaarlijk. Maar ook andere dieren zorgden voor problemen.

“Een olifant was bijna door het decor gezakt. Het decor is daar niet echt voor gemaakt. En een beer heeft de deur van de keukenkast eraf geklopt.”

Gert kan uren vertellen over de dieren op de set. Je zou je bijna gaan afvragen of ze bewust zijn gestopt met de serie of omdat het decor gewoon volledig was gesloopt door de vele dierenbezoekjes op de set.

View this post on Instagram

A post shared by Vik & Gert Verhulst (@vikgertpodcast)

De kans dat de kinderen van Geert Hunaerts hun vader zullen opvolgen, is klein.

Dochter Lewis speelde nog mee in de musical ‘Daens’ en zoon Sid in de film van ‘De Buurtpolitie’. Maar daar is het ook bij gebleven.

“Ze hebben geen ambitie om daar hun beroep van te maken. En dat is best oké, want het wordt er in onze branche niet bepaald gemakkelijker op.”, zegt hij in Primo.

Zelf wilde Geert ook liever wat meer zekerheid, zeker met een gezin. Hij was blij dat ‘Thuis’ zich aandiende, toen hij klaar was met ‘Wittekerke’.

“Ik stak letterlijk de straat over in Leuven, passeerde de hoofdingang van de studio waar 'Thuis' werd opgenomen, toen iemand van de productie me tegenhield en zei: 'Wat denk je?' Dat was een geschenk dat uit de hemel kwam gevallen.”

Ondertussen speelt Geert al negentien jaar mee in ‘Thuis’ en doet hij het nog altijd even graag.

“Mocht ik het niet voelen of niet menen, dan was ik al lang vertrokken. Ik ga niet zeggen dat ik dit tot aan mijn pensioen zal doen. Ik zie het wel.”