Christoff mocht deze zomer als artiest niet klagen. Het was niet superdruk, maar hij heeft wel voldoende te doen gehad.

“Ik heb natuurlijk mijn optredens en was ook van de partij bij Tien Om Te Zien. Het is toch altijd een beetje vechten voor de beschikbare plekjes. Die gaan vaak naar jonge artiesten, dus ik ben blij dat ik er als ancien ook nog bij mag zijn. Het is vooral een kwestie van jezelf altijd heruitvinden, zodat je het publiek kan blijven boeien”, zegt hij in Story.

Waar Christoff dan wel geen kans op maakte, was op Zomerhit. En hij steekt het niet onder stoelen of banken dat hij dat wel jammer vond.

“Ik ga ervan uit dat ze met hun professionele mening de juiste nummers hebben gekozen, en nu is het aan het volk om te bepalen wie de trofee wint. Ik heb besloten om voortaan muziek te maken voor mijn fans en niet specifiek om een liedje op de radio te krijgen.”

Het is Marijn Devalck een raadsel waarom onder andere Margriet Hermans hem niet te gast wou hebben in haar programma ‘Met Margriet aan zee’.

Dat Marijn ook bekend was als Balthazar Boma uit ‘FC De Kampioenen’ zal er zeker voor iets tussen gezeten hebben.

“Dat zal zeker hebben meegespeeld. Maar dat hebben zo nooit zo expliciet gezegd. In 1990 waren we met 'F.C. De Kampioenen' begonnen. Voor de VRT was ik een acteur die best niet zou gaan zingen. Mijn theatershow van vorig jaar heette daarom 'Een acteur kan niet zingen'”, begint Marijn in Primo.

Elke voorstelling kreeg Marijn een staande ovatie. En als hij eerlijk moet zijn, had hij dat helemaal niet verwacht.

“Mijn muzikanten en organisator Jeroen Wiggeleer geloofden er meer in dan ikzelf. Ze hebben gelijk gekregen en ik ben gelukkig.”

Bob Savenberg heeft er op zijn zachtst uitgedrukt een indrukwekkende carrière opzitten. Zo stond hij mee aan de wieg van Clouseau, speelde hij op verschillende podia in Vlaanderen en zelfs de States om daarna door te stromen als manager van tal van talenten waaronder Natalia.

Wanneer de reporter van Het Laatste Nieuws aan Bob vraagt welk moment uit de Clouseau-periode hem het meest bijblijft, geeft hij aan dat er drie instanties zijn.

“Eén: de periode in de States tijdens de opnames van ons tweede Engelstalige album. Koen, Kris en ik waren toen echt een drie-eenheid. Afscheid van een vriend stond hier intussen op één, maar wij zaten aan de andere kant van de oceaan”, gaat hij van start. “Twee: de tour met Roxette, als hun voorprogramma in gigantische arena's. Wij met de bus, zij met het vliegtuig. Geweldig.”

Ten derde haalt Bob Parkpop aan, waar ze voor een publiek van 200.000 mensen mochten spelen. “Al viel de stroom vier keer uit. Half mislukt, maar wát een moment”, blikt hij tevreden terug.

‘Waar zijn die handjes’ wordt nu gezien als beroemde uitspraak van Regi, maar eigenlijk is het Jo met de Banjo die de uitspraak heeft uitgevonden. Hij gebruikte het zinnetje om het publiek op te warmen en mensen hun enthousiasme zichtbaar te maken.

“Aan een applaus heb je niet veel in een televisieopname, de camera's moesten de ambiance kunnen zien. Als de handjes omhooggingen, was dat heel mooi. Met 'Waar zijn die handjes?' lukte dat telkens weer perfect”, zegt hij in Primo.

Jo heeft zowat altijd de publieksopwarming gedaan bij ‘Tien Om Te Zien’ en dat gedurende 20 jaar. Hij geeft toe dat er altijd geplaybackt werd.

“Dat moest ook. Nu willen ze in televisieprogramma's alles zoveel mogelijk live doen. Ook live zingen, maar dat is dodelijk. Op drie minuten tijd kan je de klank niet goed krijgen. Zelfs als je een goeie zanger bent kan de techniek het geluid niet optimaal afstellen met al die verschillende zangers en microfoons.”

Robotchirurgie stelt dokters in staat om preciezer dan ooit te opereren én met extra middelen zoals een extra arm. Toch lijkt nog niet iedereen gewonnen te zijn voor deze nieuwe techniek aldus Topdokter Pieter De Backer.

“Bij technologie heb je altijd de innovatoren tegenover de mensen die zeggen: 'We doen het al twintig jaar zo en het werkt. Waarom veranderen?'”, gaat hij van start. “Ik zit in het eerste kamp. Ik heb een achtergrond als ingenieur. In die opleiding telt maar één vraag: waarom? Dat wordt erin gedrild. Als iets niet werkt, vraag je je af: waarom? En je gaat net zo lang door tot je het antwoord hebt gevonden.”

Wanneer de reporter van Humo vraagt of ook oudere chirurgen zich aan robotchirurgie wagen, merkt De Backer op dat er artsen zijn die al jaren feilloos met hun handen opereren. “Als ze dezelfde operatie uitvoeren met de robot, duurt die langer, omdat ze het toestel niet kennen. Precies daarom staan al die robots hier: om mensen op te leiden. Ik begrijp chirurgen die op twee jaar van hun pensioen zeggen: 'Ik begin er niet meer aan.' Maar als je nog vijf of tien jaar te gaan hebt, kun je je maar beter bijscholen.”

Phaedra Hoste haar carrière op televisie begon als ‘prijzenstreelster’ in ‘De Juiste Prijs’ met Jan Theys. De twee werkten samen, maar daar bleef het ook bij.

“Jan en ik waren nogal verschillend. We voerden geen diepe gesprekken. Die had ik wel met Felice, ten tijde van Het Swingpaleis. Zijn belangrijkste advies? Dat ik alles uit het leven moest halen, omdat het in een vingerknip voorbij kan zijn”, zegt ze in Het Laatste Nieuws.

Phaedra koos uiteindelijk na enkele succesvolle jaren voor een leven uit de schijnwerpers. Een weloverwogen beslissing, want het werd haar allemaal wat te vermoeiend.

“Er verschenen zelfs compleet verzonnen verhalen over mij. Ik had er genoeg van. In 2014 startte ik Imagicasa, uit mijn passie voor interieur, architectuur en design. Drie keer per jaar brengen we een stijlvol magazine uit dat een wereldwijd succes is, in print én online. We creëren ook luxetafelboeken en tableware."

In ‘Jani & James doen het zelf’ ondernemen beide heren een poging om een totaal ander beroep uit te oefenen. Zo zullen ze dit seizoen onder meer de handen uit de mouwen steken in een dierentuin alsook trachten een discotheek uit te baten.

Uit een interview in Het Laatste Nieuws blijkt dat Jani ervan houdt om uit zijn comfortzone te treden. “Spanning is mijn tweede naam”, geeft hij grappend aan.

Iets waar zijn goede vriend het zeker mee eens is. “Ik hou van tv waarbij mensen hun grenzen verleggen — zolang het niet tegen hun goesting is of ongemakkelijk wordt. Maar in de schoenen van iemand anders staan? Heerlijk. Nieuwe mensen, nieuwe plekken, nieuwe biotopen: ik vind dat het ons als tv-figuren ook verrijkt. Gert Verhulst en ik zeiden het laatst nog in de auto tegen elkaar: wij hebben écht de schoonste job ter wereld.”

Jani is dan ook erg dankbaar voor hun cameraploeg die deuren openen die normaal dicht zouden blijven. “Wie kan er zeggen dat hij zonder ervaring als weddingplanner of op het gemeentehuis heeft gewerkt?”, klinkt het.

Helmut Lotti is terug met zijn ‘Goes Classic’-repertoire en dat na een lange stilte. Dat hij ermee gestopt was, had vooral te maken met het feit dat hij andere muziekinrichtingen wou ontdekken.

“Ik had het gevoel dat ik in een doodlopend straatje zat. Ik wou absoluut artistiek uitbreken. En dat heb ik ook gedaan. Tegen Piets wil in. Toen ik echter merkte dat het publiek daar geen zin in had, ben ik redelijk snel teruggekeerd. Ook naar Piet”, vertelt Helmut in Primo.

Piet Roelen, de manager van Lotti wist wat goed was voor Helmut en Helmut heeft hem vaak blindelings gevolgd.

“Mijn moeder zegt dat altijd: 'De reden dat jij het verder geschopt hebt dan je broers, is omdat jij het best kunt luisteren.”

Nono Wauters treedt in de voetsporen van zijn vader Koen door deel te nemen aan Special Forces, iets wat de jonge knaap meteen zag zitten zo blijkt uit een interview in Story.

“Uiteraard heb ik het op voorhand even bij mijn ouders gecheckt of ze het een goed idee vonden”, gaat Nono van start. “'Als jij dat wilt doen, moet je ervoor gaan', zeiden ze. Achteraf hebben papa en mama me wel verteld dat ze veel slapeloze nachten hebben gehad toen ik daar in Estland zat. Papa had zelfs meer stress de week dat ik weg was dan toen hij zelf deelnam.”

Contact met het thuisfront was tijdens deze week dan ook niet mogelijk aangezien de gsm’s moesten ingeleverd worden, iets waar Nono aanvankelijk wel bang voor was. “Want ik zit redelijk vaak op mijn gsm. Maar eigenlijk heb ik die periode zonder smartphone als heel positief ervaren. Ik heb het niet gemist, misschien ook omdat er geen tijd voor was. Maar zo'n digitale detox: ik zou het meteen opnieuw doen.”

In het Nieuwsblad lezen we dat Julie Van den Steen helemaal verzot is op haar geadopteerde dwergpoedel Dirk of Dirkie voor de vrienden. Leuk weetje, Dirk is één van de populairste honden van het land met maar liefst 13.000 volgers op Instagram. “Leuk medium, zeker omdat Dirkie geen dickpicks krijgt”, geeft zijn baasje lachend aan.

Julie merkt op dat ze is opgegroeid met dieren. “Mijn mama was die vrouw van wie alle katten in de straat eten kregen en die bijgevolg op onze oprit kampeerden. Als student ging ik wandelen met de asielhondjes, nu organiseer ik om de zoveel tijd een closetsale waarvan de helft van de opbrengst naar een asiel gaat. Ook de gratis goodies die Dirk als rasechte influencer opgestuurd krijgt, gaan naar het goede doel.”

Vervelend detail: Julie is eigenlijk allergisch voor katten en honden, al heeft ze voor een goede knuffelsessie het snotteren wel over. Toen ze een hond voor zichzelf zocht, was Julie op zoek naar een hypoallergeen ras en zo kwam ze bij Dirk terecht.

Van waar de naam Dirk komt? “Hij is vernoemd naar Dirk De Wachter, van wie ik een grote fan ben. Maar ik vond het vooral ook hilarisch om op een terras te kunnen zeggen Zit, Dirk”, besluit ze lachend.