"Mei of het najaar" klinkt het bij de platenfirma.

Het debuutalbum van Glenn Claes komt er niet volgende maand, niet in maart, mogelijk in mei en in het andere geval pas in het najaar. Dat lezen we dinsdag in Dag Allemaal. Ongelooflijk, in het verleden legde platenfirma Sony Music veel druk op de schouders van de winnaars van talentenjachten en moest er vaak op enkele weken tijd een album opgenomen worden, nu krijgt Glenn Claes alle tijd van de wereld. "De kwaliteit van het album gaat voor op alles" klonk het vorige zomer nog maar niet iedereen is opgetogen met het lange talmen. Vorige week schreven we al dat Glenn Claes geen enkel optreden in zijn agenda heeft staan voor 2013 en als zijn debuutalbum er pas in mei of zelfs pas in het najaar komt, dan vrezen we dat Glenn nog lang zal mogen gaan klussen. We wensen Glenn een fantastisch album toe maar als zijn manager vertelt in Dag Allemaal wel iets opvallend: "Zijn cd is trouwens zo goed als klaar en wordt geproducet door Wim De Wilde. De release is voorzien in mei. Is het album dan toch niet klaar, gaan we voor het najaar." Als het album toch zo goed als klaar is, waarom dan nog langer uitstellen?

Onze sympathieke Noorderburen Nick & Simon gingen tijdens de afgelopen editie van de Anne Awards aan de haal met de Airplay Award. Ze krijgen stilaan grond in onze Vlaamse aarde en zijn dan ook bijzonder blij met deze erkenning. Nick: ‘We zijn heel erg blij met de award. We komen hier als buitenstaander op een Vlaams feestje en als je op deze manier in het zonnetje gezet wordt, dan is dat echt een eer.’ Willen Nick en Simon Vlaanderen heel graag verder veroveren? Nick: ‘Vorig jaar hebben we in de Ethias Arena een geweldig concert gegeven. We werden daar aangekondigd door de Vlaamse Sinterklaas (lacht). We traden op voor 5000 man, dik uitverkocht, hebben een heel fijne ervaring gehad en we gaan het dit jaar proberen te overtreffen. In maart komen we terug met een nieuwe single.’ Is er een verschil tussen het Vlaamse en het Nederlandse publiek? Simon: ‘Vlaanderen is wat gereserveerder, wat zachtaardiger. Dat heeft enorm z’n charmes. We hebben een mengelmoes van up tempo nummers en ballads en als we in Nederland die ballads brengen, gaan die nog wel eens ten onder in het geweld van het publiek. Dat is leuk. Maar in Vlaanderen wordt er veel meer geboeid geluisterd. Daarom komen wij ook heel graag naar hier!’ (Kim Wauters)

En waarom? Omdat wij zo een fijn publiek zijn natuurlijk!

Onze sympathieke Noorderburen Nick & Simon gingen tijdens de afgelopen editie van de Anne Awards aan de haal met de Airplay Award. Ze krijgen stilaan grond in onze Vlaamse aarde en zijn dan ook bijzonder blij met deze erkenning. Nick: ‘We zijn heel erg blij met de award. We komen hier als buitenstaander op een Vlaams feestje en als je op deze manier in het zonnetje gezet wordt, dan is dat echt een eer.’ Willen Nick en Simon Vlaanderen heel graag verder veroveren? Nick: ‘Vorig jaar hebben we in de Ethias Arena een geweldig concert gegeven. We werden daar aangekondigd door de Vlaamse Sinterklaas (lacht). We traden op voor 5000 man, dik uitverkocht, hebben een heel fijne ervaring gehad en we gaan het dit jaar proberen te overtreffen. In maart komen we terug met een nieuwe single.’ Is er een verschil tussen het Vlaamse en het Nederlandse publiek? Simon: ‘Vlaanderen is wat gereserveerder, wat zachtaardiger. Dat heeft enorm z’n charmes. We hebben een mengelmoes van up tempo nummers en ballads en als we in Nederland die ballads brengen, gaan die nog wel eens ten onder in het geweld van het publiek. Dat is leuk. Maar in Vlaanderen wordt er veel meer geboeid geluisterd. Daarom komen wij ook heel graag naar hier!’ (Kim Wauters)

Lance Armstrong en diens dopingbiecht bij Oprah Winfrey domineren momenteel het wielernieuws, maar tot voor kort was dat natuurlijk 'onze' wereldkampioen Philippe Gilbert...

2012 werd een jaar vol contrasten voor de ex-nummer één van de wereld. Na een lente die nog rotter was dan het weer dat erbij geleverd werd, had Philippe Gilbert ervoor kunnen kiezen om de plannen voor een nieuw boek opzij te schuiven, om het niet te moeten hebben over al die kwellingen, zorgen, twijfels. Over de geruchten die over hem de ronde deden na weken zonder winst. Maar hij heeft dit project nooit opgegeven. Hij heeft niet gewacht tot hij wereldkampioen was om de rest van zijn avonturen te vertellen, dat zou té gemakkelijk geweest zijn. Zijn seizoen was inderdaad als een regenboog, die aan de horizon verschijnt wanneer de zon de laatste regenwolken weggomt. Na de E3 Harelbeke verklaarde hij bijna ontredderd, maar scherp als altijd: ‘In mijn hele wielercarrière ben ik nog nooit zo slecht geweest.’ Hoe was de kampioen van 2011 toch zo laag kunnen vallen? Kwam het door zijn switch naar BMC? Een algemene vermoeidheid? Privézorgen waar de pers vruchteloos naar bleef graven? Philippe verschaft ons uitleg in dit tweede boek, met het hart op de tong. Philippe heeft zich echter nooit van zijn stuk laten brengen. Als een koppig werkpaard dwong hij zichzelf om te blijven doorgaan, met in het achterhoofd: ‘Morgen zal het ongetwijfeld beter gaan.’ Het wachten werd uiteindelijk toch beloond, en nog royaal ook, met een Brabançonne op het WK in Valkenburg als slotakkoord. Net zoals in 2011 heeft Philippe Gilbert zijn verhalen toevertrouwd aan Stéphane Thirion, journalist bij Le Soir. Van het grote niets naar wereldkampioen: Mijn regenboogseizoen belicht Phils meest donkere én zonnige momenten. Auteur Stéphane Thirion is journalist voor Le Soir. Hij is ook de auteur van Philippe Gilbert. Mijn Droomjaar. Philippe Gilbert werd op jonge leeftijd prof en schrijft in 2008 zijn eerste klassieker op zijn naam (Parijs-Tours). Sindsdien neemt zijn wielercarrière een vlucht, met als orgelpunt 2011, waarin hij zich als beste klassieke profwielrenner profileert, zowel in de voorjaarsklassiekers, rittenkoersen, Tour de France én het Belgisch kampioenschap.

Je zal maar gelukkig getrouwd zijn, je leven goed op de rit hebben en dan opeens smoorverliefd worden op je buurman. Wat doe je dan? Is het een tijdelijke bevlieging of blijkt de buurman eigenlijk je grote liefde te zijn?

Dit is het dilemma van Margot (Michelle Willams), 28 jaar. Om tot een goede beslissing te komen besluit ze haar buurman Daniel beter te leren kennen, wat volgt is een hete en hitsige zomer. Margot leert zichzelf beter kennen maar of ze de juiste keuzes in haar leven maakt…? De pers over Take this Waltz: Williams is een van de beste actrices van dit moment (AD 4****) Knap portret van vrouwelijke drift (NRC 4****) Williams is prachtig en breekbaar (Nu.nl 4****) Regie: Sarah Polly, voor een Oscar genomineerd met Away from Her Cast: Michelle Williams, Seth Rogen, Sarah Silverman

Hij is ook acteur en treedt regelmatig in Nederland op. Arbi gaat de uitdaging aan om drie dagen in een grote varkenskwekerij in Wuustwezel te werken. Niet voor de hand liggend, als moslim. Slachtrijpe varkens op de vrachtwagen laden, het insemineren van de zeugen, het inenten van de biggen, ja zelfs zaad afnemen van een ’beer’: het is dagelijkse kost op de varkenshouderij. Ook al zweert hij zelf varkensvlees af, Arbi leert er het varken écht kennen en vindt zelfs plezier in het verzorgen ervan: Ik ben ok met jullie, hé mannen. Ik ben moslim, ik eet jullie niet op! Na drie dagen treedt Arbi kort op voor zo’n 50 varkenshouders, die hem meteen in de armen sluiten. Arbi is duidelijk een stadsmens, maar hij doet dat hier uitstekend, is hun oordeel. En bij de vele nieuwe ervaringen is er voor Arbi één die er bovenuit steekt: Ik heb echt wel een nieuwe dimensie van geur ontdekt. Comedian vindt Werk, vanavond om 22.00 op Canvas.

De Antwerps-Marokkaanse stand-upcomedian Arbi el Ayachi is lid van het multiculturele comedy-collectief Hakims of Comedy.

Hij is ook acteur en treedt regelmatig in Nederland op. Arbi gaat de uitdaging aan om drie dagen in een grote varkenskwekerij in Wuustwezel te werken. Niet voor de hand liggend, als moslim. Slachtrijpe varkens op de vrachtwagen laden, het insemineren van de zeugen, het inenten van de biggen, ja zelfs zaad afnemen van een ’beer’: het is dagelijkse kost op de varkenshouderij. Ook al zweert hij zelf varkensvlees af, Arbi leert er het varken écht kennen en vindt zelfs plezier in het verzorgen ervan: "Ik ben ok met jullie, hé mannen. Ik ben moslim, ik eet jullie niet op!" Na drie dagen treedt Arbi kort op voor zo’n 50 varkenshouders, die hem meteen in de armen sluiten. "Arbi is duidelijk een stadsmens, maar hij doet dat hier uitstekend", is hun oordeel. En bij de vele nieuwe ervaringen is er voor Arbi één die er bovenuit steekt: "Ik heb echt wel een nieuwe dimensie van geur ontdekt". Comedian vindt Werk, vanavond om 22.00 op Canvas.