Maggie, de nieuwe van de ‘Governator’
Showbizzsite 2020
De nabije toekomst. In het Amerikaanse Midwesten heeft een dodelijke ziekte lelijk huisgehouden: een groot gedeelte van de bevolking is ten onder gegaan aan het necroambulismevirus, dat zijn slachtoffers in een soort zombies verandert. Degenen die geïnfecteerd geraken, hebben maximum nog zo’n 6 weken te leven voor de transformatie volledig is en moeten leren omgaan met de onomkeerbaarheid van hun vreselijke, traag voortschrijdende ziekte.
Ondanks de ernst van de zaak, hebben de mensen die in het gebied wonen geleerd hoe ze moeten omgaan met de tragedie om hen heen. Na de initiële diagnose laten de dokters sommige patiënten toe om hun laatste dagen bij familieleden te slijten voor ze moeten teruggebracht worden naar het ziekenhuis, waar ze in quarantaine worden gehouden tot hun onvermijdelijke euthanasie zich opdringt.
Wade Vogel (Arnold Schwarzenegger) is een simpele boer uit Kansas die bijna alles wat hij had heeft verloren tijdens de uitbraak van het virus. Zijn vrouw is gestorven, zijn dochter, Maggie (Abigail Breslin) is weggelopen, en zowat zijn hele leven is drastisch veranderd. Ondertussen heeft hij wel een nieuwe echtgenote gevonden, Caroline (Joely Richardson), maar ook die relatie komt onder druk te staan wanneer hij te horen krijgt dat Maggie is opgepakt door een politiepatrouille. Ook zij blijkt aangetast te zijn door het virus, maar toch weet Wade de autoriteiten te overtuigen om Maggie voorlopig onder zijn hoede te laten.
Tijdens de laatste weken van hun samenzijn, moeten Wade en Maggie langzaam om leren gaan met het feit dat de jonge vrouw geleidelijk bleker aan het worden is. Terwijl haar aders verdikken en haar zintuigen verscherpen, begint ze ook steeds meer naar mensenvlees te hunkeren…
De film
Tot enkele jaren geleden vonden heel wat filmfans dat het zombiegenre zijn hoogtepunt had bereikt met de oorspronkelijke Night of the Living Dead-Dawn of the Dead-Day of the Dead-trilogie van George A. Romero. Net wanneer de zombiefilm op apegapen leek te liggen, kwamen enkele inventieve filmmakers echter op de proppen met een aantal werkjes die het genre opnieuw wisten te definiëren: het spannende 28 Days Later, de hilarische ‘zomromcom’ Shaun of the Dead uit 2004 en titels als Fido, Dead Snow, Dog House, Zombieland, The Dead en La Horde lieten het idee van mensenvlees etende on-doden weer vers aanvoelen, terwijl tv-serie The Walking Dead ons laat zien hoe we op lange termijn zouden omgaan met een zombieplaag.
De originaliteit waarmee de betere scenaristen en regisseurs zombiefilms aanpakken, lijkt filmmakers te inspireren om telkens met nieuwe invalshoeken op de proppen te komen. Zo ook Henry Hobson, die niet toevallig in verschillende capaciteiten meewerkte aan titels als Spooks, het voornoemde The Walking Dead en Fright Night. Zijn belangrijkste ervaring als regisseur deed Hobson echter op met de enorm populaire videogame Resistance 3, waarin zombies vervangen zijn door de zogenaamde ‘Chimera’. Daarna volgde de regie voor verschillende filmpjes die tijdens de Oscarceremonie werden uitgezonden – een teken dat Hobson steeds meer geapprecieerd werd in Hollywood. Ook het feit dat de regisseur niemand minder dan Arnold Schwarzenegger wist te strikken voor de hoofdrol in het gitzwarte Maggie, is een teken van zijn talent.
Sinds de ‘Governator’ een vijftal jaar geleden aankondigde dat hij zich opnieuw zou toeleggen op zijn filmcarrière, koos hij vooral rollen uit waarin zijn al ietwat gevorderde leeftijd niet wordt weggestoken. Onlangs zagen we hem nog in de ongewone rol als halve schurk in het ook al door Splendid Film uitgebrachte Sabotage, maar nog nooit heeft ‘Arnie’ zo duidelijk kunnen laten zien dat hij een uitstekende acteur geworden is als in Maggie.
Met Abigail Breslin krijgt Arnold een topactrice aan zijn zijde die in 2006 bijna een Oscar in de wacht sleepte nadat ze geschitterd had in prijsbeest Little Miss Sunshine. Sindsdien wist Abigail ook het mooie weer te maken in films als Rango, The Call, Ender’s Game en… Zombieland. Ze is dus vertrouwd met het genre en dat is ook zichtbaar aan haar intense vertolking.
Buiten de premisse, is Maggie echter niet in de eerste plaats een zombiefilm, maar wel een rauwe rolprent over iemand die aan een soort terminale ziekte lijdt en langzaam de controle over haar eigen lichaam aan het verliezen is. Maggie gaat over vaderliefde, verdriet, dood en aanvaarding, menselijke thema’s die ons allemaal aanbelangen. Dat er tussendoor ook wat zombies moeten tegengehouden worden, is wellicht extra voer voor liefhebbers van het genre.
Ondanks de ernst van de zaak, hebben de mensen die in het gebied wonen geleerd hoe ze moeten omgaan met de tragedie om hen heen. Na de initiële diagnose laten de dokters sommige patiënten toe om hun laatste dagen bij familieleden te slijten voor ze moeten teruggebracht worden naar het ziekenhuis, waar ze in quarantaine worden gehouden tot hun onvermijdelijke euthanasie zich opdringt.
Wade Vogel (Arnold Schwarzenegger) is een simpele boer uit Kansas die bijna alles wat hij had heeft verloren tijdens de uitbraak van het virus. Zijn vrouw is gestorven, zijn dochter, Maggie (Abigail Breslin) is weggelopen, en zowat zijn hele leven is drastisch veranderd. Ondertussen heeft hij wel een nieuwe echtgenote gevonden, Caroline (Joely Richardson), maar ook die relatie komt onder druk te staan wanneer hij te horen krijgt dat Maggie is opgepakt door een politiepatrouille. Ook zij blijkt aangetast te zijn door het virus, maar toch weet Wade de autoriteiten te overtuigen om Maggie voorlopig onder zijn hoede te laten.
Tijdens de laatste weken van hun samenzijn, moeten Wade en Maggie langzaam om leren gaan met het feit dat de jonge vrouw geleidelijk bleker aan het worden is. Terwijl haar aders verdikken en haar zintuigen verscherpen, begint ze ook steeds meer naar mensenvlees te hunkeren…
De film
Tot enkele jaren geleden vonden heel wat filmfans dat het zombiegenre zijn hoogtepunt had bereikt met de oorspronkelijke Night of the Living Dead-Dawn of the Dead-Day of the Dead-trilogie van George A. Romero. Net wanneer de zombiefilm op apegapen leek te liggen, kwamen enkele inventieve filmmakers echter op de proppen met een aantal werkjes die het genre opnieuw wisten te definiëren: het spannende 28 Days Later, de hilarische ‘zomromcom’ Shaun of the Dead uit 2004 en titels als Fido, Dead Snow, Dog House, Zombieland, The Dead en La Horde lieten het idee van mensenvlees etende on-doden weer vers aanvoelen, terwijl tv-serie The Walking Dead ons laat zien hoe we op lange termijn zouden omgaan met een zombieplaag.
De originaliteit waarmee de betere scenaristen en regisseurs zombiefilms aanpakken, lijkt filmmakers te inspireren om telkens met nieuwe invalshoeken op de proppen te komen. Zo ook Henry Hobson, die niet toevallig in verschillende capaciteiten meewerkte aan titels als Spooks, het voornoemde The Walking Dead en Fright Night. Zijn belangrijkste ervaring als regisseur deed Hobson echter op met de enorm populaire videogame Resistance 3, waarin zombies vervangen zijn door de zogenaamde ‘Chimera’. Daarna volgde de regie voor verschillende filmpjes die tijdens de Oscarceremonie werden uitgezonden – een teken dat Hobson steeds meer geapprecieerd werd in Hollywood. Ook het feit dat de regisseur niemand minder dan Arnold Schwarzenegger wist te strikken voor de hoofdrol in het gitzwarte Maggie, is een teken van zijn talent.
Sinds de ‘Governator’ een vijftal jaar geleden aankondigde dat hij zich opnieuw zou toeleggen op zijn filmcarrière, koos hij vooral rollen uit waarin zijn al ietwat gevorderde leeftijd niet wordt weggestoken. Onlangs zagen we hem nog in de ongewone rol als halve schurk in het ook al door Splendid Film uitgebrachte Sabotage, maar nog nooit heeft ‘Arnie’ zo duidelijk kunnen laten zien dat hij een uitstekende acteur geworden is als in Maggie.
Met Abigail Breslin krijgt Arnold een topactrice aan zijn zijde die in 2006 bijna een Oscar in de wacht sleepte nadat ze geschitterd had in prijsbeest Little Miss Sunshine. Sindsdien wist Abigail ook het mooie weer te maken in films als Rango, The Call, Ender’s Game en… Zombieland. Ze is dus vertrouwd met het genre en dat is ook zichtbaar aan haar intense vertolking.
Buiten de premisse, is Maggie echter niet in de eerste plaats een zombiefilm, maar wel een rauwe rolprent over iemand die aan een soort terminale ziekte lijdt en langzaam de controle over haar eigen lichaam aan het verliezen is. Maggie gaat over vaderliefde, verdriet, dood en aanvaarding, menselijke thema’s die ons allemaal aanbelangen. Dat er tussendoor ook wat zombies moeten tegengehouden worden, is wellicht extra voer voor liefhebbers van het genre.
