Het was maandagavond schrikken voor de kijkers van Thuis: Joy Anna Thielemans stapt op bij de meest populaire soap van Vlaanderen. Maar ook voor de trouwe kijkers van de oudste soap van het land is er minder leuk nieuws: Hilde De Baerdemaeker verdwijnt uit de reeks.  Vier jaar lang vertolkte zij de rol van Liesbeth, de vrouw van Benny Coppens. Hilde heeft haar laatste draaidag al achter de rug en zal binnenkort niet meer te zien zijn in Familie. Het is het weekblad Story dat deze week groot uitpak met deze primeur.  Hilde heeft trouwens een goede reden om te stoppen bij Familie.



In een drie pagina’s tellend artikel vertelt Hilde De Baerdemaeker in de nieuwe Story dat ze een hele tijd geleden haar ontslag gegeven heeft bij Familie. Hilde De Baerdemaeker was vier jaar geleden voor het eerst in de soap te zien. In de soap speelt zij sinds aflevering 4.941 de rol van Liesbeth Pauwels, de dochter van Patrick Pauwels. In de soap heeft Hilde twee kinderen: Arno en Stefanie Coppens. Samen met haar man Benny Coppens deelt ze het huis met haar vader. Maar sinds kort heeft Agnes Moelaert het huis gekocht en ze werkt Liesbeth en haar gezin nu buiten.



Het ziet er dus niet goed uit voor de familie Coppens. Dat er wat staat te gebeuren in het huishouden is meer dan duidelijk want binnenkort duikt ook de vader van Benny op. Jaak Van Assche zal die rol vertolken. En daar blijft het niet bij want ook Ini Massez en Darya Gantura zijn weldra in Familie te zien en ook zij zouden wat met de familie Coppens hebben. De kans is dan ook groot dat we langzaam maar zeker evolueren naar de verhaallijn waarbij Liesbeth Coppens verdwijnt.  Maar wat is nu eigenlijk de reden waarom Hilde De Baerdemaeker gevraagd heeft om zich uit Familie te laten schrijven?



Hilde De Baerdemaeker speelt ondertussen vier jaar mee in Familie en dat is veel langer dan de twee jaar die oorspronkelijk voorzien waren. De rol van Liesbeth evolueerde en Hilde heeft die rol altijd met veel plezier gespeeld maar nu is het genoeg geweest. De reden? Hilde wil een nieuwe uitdaging aan gaan. Haar tweeling Marcel en Marilou zijn ondertussen al wat groter geworden en ze had altijd gezegd dat ze een nieuwe uitdaging wou op het moment dat de kleutertijd van de tweeling voorbij was en die tijd is nu gekomen.  Hilde heeft nood aan afwisseling en vier jaar Familie is voor haar meer dan voldoende.



En dus stapte Hilde een hele tijd geleden naar haar bazen. Ze stelde de vraag of ze haar uit de reeks zouden kunnen schrijven. Aan dat verzoekt werd gevolg gegeven en Hilde heeft ondertussen haar laatste draaidag al achter de rug. Die laatste draaidag vond in juni al plaats en was volgens Hilde best wel een heftische dag. “Ik mag natuurlijk nog niet verklappen hoe ik uit de reeks ga, maar zowel op de set als ernaast zijn er traantjes gevloeid. Dat is ook logisch, hé. We hebben vier jaar lang intenseief samengewerkt en dan deel je lief en leed met elkaar, zeker met de mensen met wie je heel veel scènes had”.

In het geval van Hilde waren dat vooral Roel Vanderstukken, Jasmijn Van Hoof en Ludo Hellinx. Met hen stond Hilde heel vaak op de set van Familie. Over haar vertrek in de reeks mag Hilde nog niets kwijt maar de kans is groot dat we Hilde nog dit jaar voor het laatste in Familie zien opduiken. De opnames van juni zijn wellicht in oktober of november te zien. Of houden de makers van Familie het vertrek voor de extralange aflevering van 30 december 2016, de 25ste verjaardag van Familie?  Die kans lijkt ons vrij klein te zijn. Wellicht zal die aflevering een echte feestaflevering worden.

 

Wat Hilde wel al prijs geeft in de nieuwe Story is het feit dat haar personage niet zal sterven. Op die manier is een terugkeer nog altijd mogelijk. En volgens de actrice staan de makers van Familie daar ook effectief voor over. “De bazen hebben me al gezegd dat ik maar één telefoontje moet doen en ze schrijven me meteen weer in de reeks. Ik ben in alle liefde vertrokken, ik stop niet met de hakbijl”, lacht Hilde. Zij wil nu nieuwe uitdagingen aan gaan. Wat die uitdaging precies zal inhouden is niet duidelijk.  Hilde is een bezige bij, dat weet iedereen.



Het is trouwens niet voor het eerst dat Hilde De Baerdemaeker uit Familie verdwijnt. Eerder was ze gedurende een kortere periode niet op het scherm omdat Hilde de hoofdrol vertolkte in de VTM-reeks Coppers. De combinatie met opnames voor Familie was niet mogelijk en dus verdween Hilde even uit de reeks. Zo’n ingreep passen de makers van een soap wel vaker toe. Maar deze keer verdwijnt Hilde dus definitief uit de reeks. Toch blijft de deur dus op een kier staan. Maar misschien is dat helemaal niet nodig want Hilde kreeg al enkele aanbiedingen en die neemt ze momenteel in overweging.

“De kans dat ik binnenkort weer op een set sta is bijzonder groot, maar nu wil ik even gewoon weer fulltime mama zijn. En ik zal er zeker over waken dat nieuwe opdrachten niet mijn volledige agenda opslorpen. Ik wil tijd vrijhouden voor mijn kinderen. Marcel en Marilou gaan nu naar het eerste leerjaar, en dat is heel spannend”, vertelde Hilde aan Story.  Meer dan ooit wil Hilde er voor haar kinderen zijn. Er is in het leven meer dan werken alleen. Hilde heeft naar eigen zeggen een prachtige zomer achter de rug. Voor het eerst in jaren had Hilde twee maanden vakantie en dus bracht ze met haar man en de kinderen door.

Eindelijk had Hilde de kans om zelf nog eens huismoeder te zijn, een taak die haar man Pieter de afgelopen jaren steeds heeft uitgevoerd. En Hilde kan ook nog eens een echte mama zijn, een mama die er voor haar kinderen is. Die hadden in het verleden vaak medelijden met hun mama omdat ze zoveel moest werken.  Het is voor de fans van Familie nu uitkijken naar het moment dat Liesbeth Pauwels uit de reeks verdwijnt. De kans lijkt ons vrij groot te zijn dat Benny iets met het vertrek te maken zal hebben.  Maar op welke manier, dat is de vraag.



Papt Benny aan met één of ander personage uit de reeks en is dat de druppel die de emmer van Liesbeth doet overlopen? Of krijgt Liesbeth Pauwels een nieuwe job en kan ze op die manier haar mislukte droom om internationaal wat te doen waar maken? Liesbeth had namelijk een visie op een internationale Foodbar en volgde daarvoor in Amerika een cursus? Het zijn maar enkele van de mogelijkheden om Liesbeth uit Familie te schrijven. Hoe en wanneer dat zal gebeuren, zal de komende maanden ongetwijfeld duidelijk worden.

Karl Vannieuwkerke heeft zich maandag eens goed laten gaan. De presentator ging afgelopen weekend met veel plezier kijken naar de wedstrijd waarin hij zijn dochter zou zien voetballen. Zou want omdat het dochtertje van Karl haar Kid ID niet bij had, mocht ze niet voetballen. Maar dat was nog niet alles. Vannieuwkerke zag tijdens het minivoetbal praktijken die hem aan de Duitse kampen in de Tweede Wereldoorlog deden denken. Karl kroop in zijn digitale pen en schreef een open brief aan de scheidsrechter. Die heeft ondertussen trouwens ook gereageerd op de lange open brief van Vannieuwkerke. De man vertelt in Het Nieuwsblad van dinsdag dat hij niet meer gedaan heeft dan het reglement gevolgd. De man is zelf vader en grootvader en zag de kinderen liever wel spelen maar als hij de dochter van Vannieuwkerke had laten spelen, dan kon hij geschorst en beboet worden mocht er op het veld iets gebeuren. Het is niet omdat Karl Vannieuwkerke een bv is, dat de reglementen niet voor hem gelden, laat de scheidsrechter in de krant optekenen. Nog volgens de man in kwestie is Karl Vannieuwkerke als mens in zijn achting gedaald maar de scheidsrechter wil het voorval zeker met hem uitpraten.



Voor wie geen Facebook heeft hebben we de lange open brief van Karl Vannieuwkerke hieronder geplaatst. Veel leesplezier.

Meneer de scheidsrechter,

U was aangeduid voor een aantal jeugdwedstrijdjes van de Vlaamse Minivoetbalfederatie tussen ZVC Eernegem en Puskas Ardooie. Het moest voor ons een leuk slotakkoord van een sportief weekend worden met twee golftornooien en een jeugdvoetbaltornooi voor de kinderen dat over drie dagen was gesmeerd en waar mijn vrouw en ik ook als vrijwilligers aan de slag waren. Het was na de tweede dag van dat tornooi dat we een laat mailtje in het postvak ontdekten. Of de dochter zondagnamiddag om vijf uur ook nog een minivoetbalmatch wou spelen met de U13 van ZVC Eernegem waarbij ze is aangesloten. Ik zag het eigenlijk niet zitten. Ze is nog maar 11 jaar en het weekend was al heel druk geweest, maar ik zou het haar wel voorleggen. Haar oogjes straalden zoveel zin uit en fonkelden zo erg dat ik niet anders kon dan capituleren.

Ze had er een hele dag naar uitgekeken en kwam aan mijn mouw trekken toen we op zondag naar een match van de U17 van Diksmuide aan het kijken waren: ‘Papa, kom we moeten naar Eernegem. Het is tijd!’ Toen we in de sporthal aankwamen was de match van de U11 bezig en u dus ook…met een beschamend vertoon. Toen een mama van een zoontje van tien jaar haar kind wou bevoorraden met een flesje water en daarvoor netjes achter het doel en heel dicht tegen de muur bleef, legde u de match stil om haar voor schut te zetten. Te belachelijk voor woorden. Het ging om kinderen van 10 jaar die in niets meer plezier scheppen dan in een partijtje voetbal. Maar u vond duidelijk dat u het middelpunt van de belangstelling verdiende. Toen een ander kind een iets te felle tackle deed op een leeftijdsgenootje probeerde u niet uit te leggen dat een tackle in minivoetbal niet thuishoort, maar snauwde u het kind toe dat het bij een volgende vergrijp mocht gaan douchen. U deed dat met een stem zoals ze tijdens de Tweede wereldoorlog in Duitse bunkers moet hebben geklonken.

Toen was het de beurt aan de U13. Eernegem, een sympathieke dorpsploeg, had net – na heel veel inspanningen – geïnvesteerd in nieuwe wedstrijdshirts, maar de broekjes met de nummers waren nog niet binnen. Het seizoen was namelijk nog niet begonnen. ‘Zonder nummers geen minivoetbal’, bulderde u. Iedereen schrok. Een brave vrijwilliger was bij de pinken en vond een alcoholstift waarmee hij bij de kinderen hun voorziene nummer op de arm schreef. Toen ik u bezig zag en de nummers op de armen bekeek, dacht ik aan Duitse kampen. Ik verdrong de gedachte gelukkig heel snel. Dan moesten de spelertjes bij u aan de tafel komen omdat u het scheidsrechtersblad wou checken. Ze moesten u hardop aanspreken met meneer drukte u hen op het hart. Twee spelertjes (onder wie mijn dochter) hadden hun kids ID niet bij. Mea culpa. In de rush van het weekend en tijdens drie dagen vrijwillige inzet voor het jeugdvoetbal er zelfs niet meer aan gedacht dat voor een minivoetbalmatch van kinderen een pasje nodig was. Ik zag dat u een scène maakte en mijn dochter en de andere jongen tranen in de ogen kregen. Ze mochten van u niet spelen. Ik kwam poolshoogte nemen. De tegenpartij, wel mensen met empathisch vermogen en emotionele intelligentie, kwam tussenbeide en zei tot drie keer toe dat het voor hen geen probleem was dat beide spelertjes zouden meespelen. Ze zagen ook dat er geen kwaad opzet in het spel was. Ze waren anderhalve kop kleiner dan de rest. Maar u was in uw eigen atelier van regeltjes voor geen rede vatbaar. Ik zag dat u achter uw bril duidelijk genoegen schepte in uw superioriteit.

Ik ben het tafereel dan maar beginnen filmen, maar ga het filmpje net als uw naam niet in de openbaarheid gooien om u tegen uzelf te beschermen. Ik heb het fragment net eens herbekeken. Het cynische lachje met een wenend kind voor u vertelt veel over wie u bent. Slijmbal van federatie-oversten die er ongetwijfeld voor beloond wordt om de letter en niet de geest van het reglement toe te passen. Misschien bent u voor hen wel de ideale scheidsrechtersbaas ook al blijkt u totaal incompetent om met kinderen om te gaan. Heeft u zelf kinderen en kleinkinderen? Ik hoop oprecht dat ze veel aan papa en opa hebben. Toen ik met een wenend kind tegen me aan de zaal uitstapte, kwamen de tongen los. Blijkbaar ziet iedereen liever uw hielen dan uw tenen en verpest u het elke week wel ergens. Ik hoop dat federaties gaan beseffen dat het net dat soort figuren zijn die we kunnen missen in de jeugdsport. Als de geldingsdrang van een scheidsrechter hun eigen motto ‘fun & formation’ overstijgt, kan je dat doel ook nooit bereiken.

Bovendien is het doodzonde dat sommige mensen door u gaan denken dat alle scheidsrechters machtswellustelingen zijn. Gelukkig is dat niet zo. Ik heb er de voorbije jaren veel zien passeren in Diksmuide. Jonge en iets oudere referees die gedreven worden door de passie die ons allemaal drijft: jongeren plezier laten beleven op een voetbalveld en ze daarbij aanmoedigen door ze te corrigeren en te helpen. Mannen en vrouwen die een foute inworp nog eens laten overdoen, uitleggen waarom iets wel en iets niet mag, spelertjes laten spelen als ze per ongeluk hun kids ID eens zijn vergeten en de tegenpartij geen bezwaar maakt. Waarom zouden ze dat wel doen? Fairplay en sportsmanship zijn de waarden die we allemaal prediken. Prachtig toch. Ik ben de eerste om dat soort mensen een schouderklopje en een compliment te geven. Weet dus meneer de scheidsrechter dat u te maken had met mensen die het binnen hun club elke week opnieuw voor scheidsrechters opnemen. Mensen die een speciaal programma hebben opgezet om ouders ertoe aan te zetten om langs de lijn niet te staan schelden, maar respect te betonen. Mensen die als clubmotto ‘goede voetballers, mooie mensen’ hanteren. Jammer dat u het door uw houding en egocentrische gedrag verpest voor zoveel mensen.

Meneer de scheidsrechter, probeer u eens in te leven in het hoofd van de meer dan één miljoen sportouders in dit land. De mensen die elke dag aan de ontbijttafel een puzzel leggen om hun kinderen op het juiste uur op de juiste plaats te krijgen. Omdat ze er zelf ook gelukkig van worden om hun kinderen gelukkig te zien. En omdat ze ervan overtuigd zijn dat sport de ontwikkeling van hun kroost ten goede komt. Wat ook zo is. U ontmoedigt die mensen, net als u de vrijwilligers die een club draaiende houden ontmoedigt. Zij worden in tegenstelling tot u niet vergoed voor de uren die ze op een club doorbrengen. U kreeg voor de drie wedstrijdjes van een uur die u zondag floot ongeveer 75 euro. Daar is een doorsnee jeugdtrainer meer dan een halve maand voor in de weer.

Ik schrijf deze open brief pas 24 uur na de feiten. Omdat ik er mezelf toe heb verplicht. Ik dacht dat mijn boosheid plaats zou maken voor gelatenheid en berusting. Maar dat is niet het geval. Integendeel. Ik word met de minuut kwader als ik eraan denk. Mijn dochter heeft vannacht voor het eerst in elf jaar geslaapwandeld. Ze is om drie uur door onze kamer gepasseerd en is in het bed van haar broer gaan liggen. Ik hoop dat er geen correlatie bestaat tussen het voorval aan uw tafel en haar gedrag. Toen ze vanmorgen aan de ontbijttafel opdook met het nummer 4 op haar arm vroeg ik haar of ze veel had gescoord gisteren. Ze lachte. Gelukkig.

Misschien ben ik hierboven politiek nog correct gebleven. Ik had mijn gevoelens en die van vele andere ouders in de zaal ook op een ruwere manier kunnen verwoorden. Die zouden dan ongeveer als volgt klinken: Dikke kloot, blijf met uw poten van de kinderen hun hobby af. Blijf zover mogelijk van het jeugdvoetbal weg. Zoek een plekje in één of ander cafévoetbalverbond! Gegarandeerd dat u daar wel eens op uw mannetje valt. We lezen het dan wel in de gazet.

O ja, en mijn welgemeende excuses dat ik dat kids ID-tje vergeten was. Het zal mij niet meer overkomen. Naar de letter van het reglement zult u wel gelijk gehad hebben, naar de geest sloeg u de bal compleet mis. Misschien moet u het Panathlon charter over de rechten van het kind in de sport eens nalezen. Ik heb het speciaal voor u hieronder bijgevoegd. Veel leesplezier.

Hoogachtend,

Een gedreven liefhebber van de jeugdsport en gedegouteerde ouder

PANATHLON CHARTER OVER DE RECHTEN VAN HET KIND IN DE SPORT

Alle kinderen hebben het recht…

 ...sport te beoefenen

 ...zich te vermaken en te spelens

 ...in een gezonde omgeving te leven

 ...waardig behandeld te worden

 ...getraind en begeleid te worden door competente mensen

 ...deel te nemen aan training die aangepast is aan hun leeftijd, individueel ritme en mogelijkheden

 ...zich te meten met kinderen van hetzelfde niveau in een aangepaste competitie

 ...in veilige omstandigheden aan sport te doen

 ...te rusten

 ...de kans te krijgen kampioen te worden, of het niet te worden

Voor actrice Simonne Peeters is deze 30ste augustus een speciale dag: zij viert vandaag haar 75ste verjaardag. Het zal ongetwijfeld een hoogdag worden voor Simonne die we van heel wat tv-reeksen kennen. Denk maar aan Lili en Marleen waar ze de rol van Ido vertolkte. Het is één van de vele glansrollen van de ondertussen 75-jarige Simonne Peeters.

En omdat 75 zo'n mooie leeftijd is, is zij onze bekende jarige van de dag. Proficiat Simonne!

Actrice Joy Anna Thielemans (24) speelt al meer dan vier jaar Jana Blomaert in THUIS. In de loop van dit 22ste seizoen verdwijnt haar personage uit de reeks. Dat maakte Joy Anna Thielemans vanavond zelf bekend via sociale media.

Op 15 februari 2012 (aflevering 3123) maakte Joy Anna Thielemans haar intrede in THUIS. Ze vertolkt het personage Jana Blomaert, een jonge tiener op zoek naar zichzelf en haar roots. Al heel snel kregen Joy en haar personage Jana veel sympathie van vooral jonge kijkers door de voor hen herkenbare verhaallijnen. Ook naast haar personage van Jana was Joy heel erg betrokken met haar fans, door de persoonlijke en toegankelijke benadering via sociale media.

Wanneer precies en hoe Jana uit THUIS verdwijnt, blijft nog geheim.

Joy: “Voor mij hoefde mijn vertrek niet snel te gaan, het was fijn om er samen de tijd en de ruimte voor te nemen.

Nu, na meer dan vier jaar, besluit ze om dit hoofdstuk af te sluiten. Deel mogen uitmaken van de cast van Thuis heeft mijn hele weg veranderd en daar ben ik enorm dankbaar voor. Vooral omdat ik hier fantastische mensen heb leren kennen: voor en achter de schermen, maar zeker ook onze kijkers. Thuis is een waanzinnige leerschool, elke dag opnieuw. Op, maar ook naast en rond de set. Die verschillende ervaringen wil ik in de toekomst verder verkennen. Het leven ging heel hard de laatste vijf jaar, zo hard dat ik soms vergat hoe ongelooflijk gelukkig ik mezelf moet prijzen met deze job. Misschien is dat wel de reden waarom ik kan stoppen: om extra hard te voelen hoe dankbaar ik ben. You only know what you’re missing when it’s gone.”

Naast THUIS concentreerde Joy zich de laatste jaren op vele andere projecten, zowel op het scherm als in andere sectoren, waar ze nu dus voorrang aan zal geven. Maandagavond 29 augustus kondigde Joy haar afscheid zelf aan.



De makers willen Joy Anna Thielemans bedanken voor haar jarenlange inzet: Joy kwam op 19- jarige leeftijd als jong veulen binnen bij THUIS. Het bleek meteen dat ze een ongelooflijk enthousiaste dame is; niet alleen bij THUIS maar ook in vele andere projecten. Het leek alsof ze vrij snel haar vleugels zou uitslaan maar niets was minder waar. Samen hebben we al vijf  jaar een mooi verhaal kunnen schrijven met Joy en dus ook met Jana. De verhaallijn met Bram en het verlies van hun ongeboren kind Jack staat ongetwijfeld bij elke THUIS-kijker in het geheugen gegrift.

“Tijdens haar jaren bij THUIS, hebben we Joy zich zien ontplooien tot een veelzijdige, straffe madam.  Ze heeft veel geleerd bij THUIS maar heeft ons als makers ook veel geleerd; met name hoe we dichter bij onze fans konden staan, korter met hen konden communiceren en hoe we een dialoog konden opzetten via social media. Iets wat zij vanaf dag één in de vingers had.”

“Jonge mensen die het voelen kriebelen om hun vleugels uit te slaan mag je dan niet meer tegenhouden. We willen Joy heel erg bedanken voor de voorbije vijf jaar en wensen haar ontzettend veel succes met alles wat ze nog onderneemt.”

Jana verscheen voor het eerst in 2012, aan de zijde van haar moeder, Ellen (Gerdy Swennen). Niet veel later leerde ze haar biologische vader kennen: Tibo Timmermans (Maxime De Winne). Door te pas en te onpas binnen te springen bij Tibo en Franky, leert ze de rebelse Bram Schepers (Bert Verbeke) kennen. De twee worden verliefd op elkaar, maar Bram heeft zijn twijfels wegens het grote leeftijdsverschil tussen hen. Toch beginnen ze een geheime relatie, die later uitkomt. Stilaan aanvaarden Tibo en Ellen de relatie, maar na een aanvaring tussen Bram en Tibo verdwijnt Bram met de noorderzon en laat Jana achter.

Ondertussen leert Jana Lowie Bomans ( Mathias Vergels) kennen en begint ze een relatie met hem. Maar dan blijkt dat Jana al vijf maanden zwanger is, van Bram. Lowie belooft Jana te helpen, tot Bram voor de deur staat. Franky lichtte hem in over de zwangerschap. De twee kiezen opnieuw voor elkaar en verhuizen samen naar een kamer in de Zus & Zo.

Maar het lot is hen niet gunstig gezind. Hun kind, Jack wordt doodgeboren ten gevolge van een koolstofmonoxidevergiftiging. Die liep Jana op nadat er een namaakboiler werd geplaatst door Sanitechniek. Het is het begin van een lang en zwaar rouwproces en een lange zoektocht naar de schuldige die hen uiteindelijk leidt naar Luc (Mark Willems).

Jana zal Luc nooit kunnen vergeven, maar probeert haar leven voort te zetten samen met Bram. Op een schoolreis ontdekt ze dat Lowie nog altijd gevoelens voor haar heeft, maar toch kiest ze voor Bram. Als hij naar Frankrijk vertrekt zit ze dan ook in zak en as.

Olivia ( Moora Vander Veken) en Lowie doen hun uiterste best om haar zo goed mogelijk op te vangen. Het loopt even mis wanneer de gevoelens tussen Jana en Lowie opnieuw opspelen. Ze belanden een aantal keren samen in bed, maar beseffen dat ze Olivia niet willen kwetsen. Toch komt Olivia achter de waarheid; het betekent een korte breuk in hun vriendschap waarbij Jana zelfs het huis moet verlaten. Maar de twee vriendinnen vinden mekaar terug.

Er komt ook een nieuwe man in Jana’s leven: Bob Sleeckx (Christophe Haddad). De gestructureerde Bob brengt rust en stabiliteit in Jana’s leven.

Geen exit van Wim Stevens of Leah Thys in Thuis. De twee acteurs overleefden de seizoensfinale van Thuis. Nochtans had het er alle schijn van dat de twee om het leven werden gebracht door William (Luk De Koninck). Hij had Marianne verstikt met een hoofdkussen en Tom probeerde hij te wurgen. Maar Judith sloeg William neer met een vaas, en flik Tim kon William inrekenen. Meteen de exit van acteur Luk De Koninck.

In een andere spannende verhaallijn bleek dat Arne Olivia niet had misbruikt in het bos. Hij kreeg spijt, en nam Olivia mee naar zijn kot. Daar dronk hij een glas water met het witte poeder in waarmee hij Olivia verdoofde. Wordt dus vervolgd.