Wie al een keertje naar een theaterproductie is gaan kijken van De Sven De Ridder Compagnie weet dat dat ook meteen garant staat voor een paar uur lachen, gieren, brullen en even al je zorgen vergeten.

“In ons businessplan staat dat we kwaliteitsvolle komedies brengen voor de hele familie. Je kan dus gerust je kinderen meebrengen. De humor is nooit plat”, zegt Sven in Primo.

Heel veel van de fans van De Sven De Ridder Compagnie kwamen vroeger ook al kijken naar het Echte Antwaarps Teater, opgericht door de vader van Sven, Ruud De Ridder.

“Ik denk dat zeker 30 procent van dat publiek nu ook naar ons komt. En we hebben ook een nieuw publiek aangesproken. We vermengen theater met film, dat is helemaal mijn ding. En daar krijgen we veel positieve reacties op.”

Suske en Wiske blijven populair, wij genieten nog regelmatig van hun verhalen en dat deden wij ondertussen ook met 'De Boterhammenman', de 369ste al. Peter Van Gucht tekende de figuren van Willy Vandersteen. 

Er breekt ergens ter wereld een oorlog uit die een diepe economische crisis veroorzaakt. Vele mensen hebben moeite om de eindjes aan elkaar te knopen, wat pijnlijk duidelijk wordt in de nauwelijks gevulde brooddozen op school. Lambik zit hier erg mee in. Een bizarre figuur uit het oude Egypte merkt dat op en geeft in opdracht van zijn meester een graankorrel aan Lambik waarmee je een brood kan bakken dat nooit opraakt. Die hapt toe en besluit met dit ‘eeuwige brood’ zoveel mogelijk mensen te voeden. Hij bombardeert zich tot Boterhammenman en trekt de straat op waar hij zijn heerlijke brood weggeeft aan iedereen die het hebben wil. Het wordt een ongelofelijk succes. Maar dat heeft zoals altijd ook een keerzijde. Lambik kreeg namelijk de opdracht niet ijdel te worden in zijn hoedanigheid als weldoener, want dan zou de wereld getroffen worden door een vreselijke vloek. Helaas is bescheiden blijven niet makkelijk als je Lambik heet en iedereen je staat toe te juichen…

Koop hier de nieuwe Suske en Wiske

Ze maakt stilaan haar comeback op tv want jong en oud kunnen haar appreciëren. Maar toch heeft Ingeborg zelf nog een aantal zaken op haar wishlist staan.

“Ik droom ervan om ergens in de zon te wonen en te werken. Ook Roland denkt er zo over. En ’k moet zeggen: die droom wordt alsmaar groter. Maar ja, ik ben sinds een tijdje grootmoeder, hé. Dus het vergt wat meer planning. Over vijf à zeven jaar zie ik ons die stap misschien zetten”, vertelt Ingeborg aan Dag Allemaal.

“Roland en ik zijn al vaak gaan kijken naar woningen in onder meer Griekenland en Spanje. We zijn er dus wel mee bezig. Nu is het alleen nog kwestie van onze droomwoonst te vinden én de stap effectief te zetten. Maar we vinden het niet erg om nog even te dromen, hoor”, vertelt de presentatrice.

Door het feit dat ze recent grootmoeder geworden is, is de rush wat gaan liggen. Maar dat betekent niet dat de droom opgeborgen is. Het zorgt voor wat extra tijd om het ideale droomhuis te zoeken.

Één van de allerlaatste rustige zomers die Gunther Levi en zijn vrouw Charlotte hebben gehad dateert al van 2009. Toen trokken ze samen met de auto door Europa.

“Het is niet te geloven hoe vaak ik toen verkeerd ben gereden. We wilden naar de Côte d’Azur, maar op een bepaald moment zaten we in de Alpen. Begon het daar ook nog te regenen, terwijl we in een cabrio zaten. En al rijdend op die smalle wegen kreeg ik het dak niet meteen dicht. Alles was kletsnat”, lacht Gunther in Dag Allemaal.

Enkele jaren later kwamen er kinderen en werd het drukker met De Romeo’s waardoor er maar weinig tijd was om nog zo’n zelfde reis te maken.

“Maar ik heb al gezegd tegen Charlotte dat als het wat rustiger is en de kinderen wat groter zijn en hun plan kunnen trekken, dat het eerste is wat we nog eens gaan doen: in de auto stappen en rijden naar nergens.”

Toen eind maart longkanker werd vastgesteld bij VRT-reporter Björn Soenens werd de grond even vanonder zijn voeten weggetrokken. 
Zondag, twee maanden en een levensreddende operatie later is Björn kankervrij en vertrekt hij terug huiswaarts richting New York. 

In een interview met de Gazet van Antwerpen verklaart Soenens dat hij door zijn ziekte meer heeft leren relativeren. “Als mijn leven eens in de soep draait, denk ik: over twee dagen weet niemand dat nog”, zegt Soenens. 

De reporter zou zichzelf niet omschrijven als iemand met een bucketlist of iemand van het spectaculaire leven. Toch heeft de Amerikaanse correspondent nog één grote droom. 
“Ik zou graag kleinkinderen hebben. Dat is het enige wat ik misschien gedacht heb toen ik ziek werd. ‘Ho maar, ik moet nog grootvader worden.’”, aldus Björn. 

Verder verklaart hij erg blij te zijn met zijn tweede kans en hoopt hij dat het leven terug zijn gangetje kan gaan zoals voorheen zijn ziekte. 

Het is al een tijdje geleden dat we Hilde Van Wesepoel nog op televisie hebben gezien. Haar laatste rol was in ‘Familie’, waar haar afscheid een beetje in mineur verliep.

“Op het einde had ik moeite om Linda met plezier te spelen. Ze werd ineens een bitch die loog dat ze een hersentumor had om Jan terug te winnen. Daar had ik moeite mee. Ik vond dat een rare twist en je moet dat dan maar invullen en geloofwaardig blijven. In een soap is iedereen vervangbaar, maar na zeventien jaar had ik toch een verwerkingsproces nodig”, geeft Hilde toe in Dag Allemaal.

Maar Hilde vond haar weg naar het theater en ze kreeg mooie aanbiedingen van verschillende theaterproducenten. Familie volgen doet ze niet meer en ze weet dus niet dat haar ex-partner uit de reeks nu ook hopeloos op zoek is naar een partner.

“Ik wens hem veel succes. Of de vrouw. Maar als ik hoor wat hij nu allemaal meemaakt, dat klinkt allemaal heel erg soap!”

In de beginjaren van VTM maakte Frank Dingenen verschillende succesvolle programma’s voor de commerciële zender. Denk maar aan ‘Videodinges’ en ‘Meester!’ Ook in ‘Tien Om Te Zien’ trad hij in die tijd geregeld aan als zanger, vaak met humoristische, op de actualiteit geïnspireerde liedjes zoals ‘De Frigoboxtoeristen’ en ‘Samen in de file’.

Dat sommige van zijn vroegere collega’s zich recent smalend uitlieten over zijn muziek, heeft Frank pijn gedaan, zo lezen we in Dag Allemaal. Over het nummer ‘Samen in de file’ zei Koen Wauters in ‘Tien Om Te Zien: De Zomer Van’ heel smalend: “Ja, dat kon en dat mocht allemaal in ‘Tien Om Te Zien’. Wreed, hé?”

“Ik vond dat toch wel erg, ja. Ik vraag me af of Koen Wauters wel beseft hoeveel tijd je steekt in een liedje vol humor”, reageert Frank. “Dat hij maar eens een plaatje maakt dat een beetje om te lachen is”, grijnst de zanger. “Bart Peeters was gelukkig veel positiever, die vond mij juist heel inventief en actueel.”

Influencer Amy Sonck is sinds kort te zien in de ‘shortie’ ‘Extramy’ op VTM GO, waarin ze allerlei extreme sporten uitprobeert. Voor Amy die droomt van een carrière in de media was dit het ideale opstapje naar meer.

Dat haar vader, ex-voetballer Wesley Sonck ook geregeld voor tv werkt, zal zeker helpen om die droom te verwezenlijken. Iets wat Amy ook beseft: “Voor m'n carrière is het uiteraard een voordeel dat mijn vader bekend is”, klinkt het eerlijk in Dag Allemaal. “Zijn naam opent deuren, daar moet ik niet flauw over doen. En het zou dom zijn om daar geen gebruik van te maken.”

Anderzijds zijn er ook wel nadelen aan het feit dat haar vader bekend is. “Mensen hebben hoge verwachtingen van mij, da's een nadeel”, meent Amy. “Het is ook moeilijk om te weten wie je kan vertrouwen.”

In een interview met Dag Allemaal deelt zanger Ian Thomas zijn dromen. Ook onthult hij of zijn Amerikaanse droom, die hij enkele jaren geleden al eens probeerde te verwezenlijken, nog steeds leeft.

En hoewel hij zich momenteel heeft toegespitst op Nederlandstalige muziek, blijkt die droom inderdaad nog steeds aanwezig. Al is er momenteel geen haast bij: “Qua muziek ligt m’n focus nu hier. Maar, als ik hier alles heb afgewerkt, als ik 30 of 35 ben, waarom dan niets kopen in Amerika om af en toe naar daar te trekken?”, vraagt hij zich af.

Voorlopig ligt de focus dus nog op Vlaanderen. Maar ook in eigen land durft de zanger groots te dromen én die ambities zonder gêne uit te spreken, toch behoorlijk on-Vlaams. “Dat vind ik jammer”, zegt Ian Thomas. “Ik zeg gewoon hardop dat ik op een dag het Sportpaleis wil uitverkopen. Ooit moet ik dat doen, dat idee leeft al van toen ik dertien jaar was. Dus ja, ik spreek m'n ambitie uit. En dan moet ik het maar waarmaken.”