Nieuwe studioshow voor Cath Luyten
Vanaf donderdag 15 maart ontvangt Cath Luyten in het nieuwe Vandaag over een jaar wekelijks een aantal gewone Vlamingen die in 2017 iets bijzonders wilden realiseren – zowel grote als kleine plannen. Vijftig kilo vermageren, een kindje adopteren, de Mont Ventoux beklimmen, een angst overwinnen… Caths gasten waren stuk voor stuk vastberaden om hun voornemen waar te maken.
Cath Luyten:
“Een jaar lang hebben mijn gasten gezwoegd, geploeterd en gestreden. Voor dat ene, ultieme doel. Voor iets wat hun leven beheerste en wat hen in de weg stond gelukkig te zijn. Stuk voor stuk hebben deze mensen me verbaasd met hun doorzettingsvermogen. Ik was voor hen een luisterend oor. Het idee een jaar later weer op mijn zetel te zitten, was de enige stok achter de deur. Maar wel 'n goeie.”
Cath ontvangt onder andere Sofie, die graag een lief zou hebben, Jean-Paul die zijn vliegangst wil overwinnen, Shari en Ivo die zwanger willen raken, Pauline en Ann die de Mont Ventoux willen beklimmen met de fiets, en Lauren die na een zware ziekte weer een dansoptreden wil geven.
“Wat wil jij vandaag over een jaar bereikt hebben?”
Met deze vraag opent Cath Luyten telkens het gesprek dat ze voert met de deelnemers die langskomen in de studio. Allemaal mensen die zichzelf een bijzonder doel stelden voor 2017. Een doel dat zo belangrijk voor hen was, dat het hun leven zou veranderen als ze het haalden.
Wat die dromen waren, was heel uiteenlopend. Maar één ding hadden al deze mensen gemeen: ze waren vastberaden om hun doel te bereiken en gaven zichzelf daarvoor exact één jaar. Nadat de deelnemers Cath hun persoonlijke missie hebben verteld, verlaten ze onder luid aanmoedigend applaus de studio door de ‘Vandaag'-deur.
Hebben ze hun doel gehaald?
Twaalf maanden nadat ze de studio zijn uitgewandeld, stappen de deelnemers een voor een de studio opnieuw binnen, deze keer door de ‘Over een jaar’-deur. Ze vertellen Cath of ze hun doel hebben bereikt, hun plan hebben uitgevoerd, hun droom hebben gerealiseerd. Samen met de kijkers en met hen herbeleeft Cath de belangrijkste momenten uit hun bewogen jaar.
Vandaag over een jaar
Tien weken lang wordt de kijker meegenomen op een reis door de tijd. Want terwijl er in werkelijkheid een jaar is voorbij gegaan tussen de twee momenten dat de deelnemers bij Cath in de studio zaten, gaat er op televisie slechts een paar seconden over. Enkele ogenblikken nadat de kijkers de gasten hebben zien afscheid nemen van Cath, zien ze hen immers weer de studio binnenstappen en komen ze meteen te weten of de deelnemers hun doel al dan niet bereikt hebben.
Cath ontvangt haar gasten een jaar na datum in dezelfde studio. Ook Cath zelf is geen haar veranderd en draagt zelfs dezelfde kledij als het jaar voordien. Maar elke deelnemer heeft zijn of haar leven op een paar seconden tijd een nieuwe wending gegeven. Of niet.
Vandaag over een jaar is beklijvende televisie met verrassende ontknopingen.
Een greep uit de deelnemers
Sophie (28) - Kalmthout (Antwerpen)
“Vandaag over een jaar wil ik een lief hebben”
Een eenvoudige wens, maar voor Sophie is het dat allerminst. Ze heeft nog nooit een vriendje gehad. Meer zelfs, ze heeft nog nooit een jongen gekust. De oorzaak daarvoor ligt bij haar spraakgebrek: Sophie stottert al sinds haar kleutertijd. Ze schaamde zich daar zo erg voor dat ze tijdens haar tienerjaren amper haar huis uitkwam en alle contact met mensen vermeed. Een brood kopen bij de bakker of een afspraak maken met de kapper was voor Sophie een kwelling. Maar Sophie blijft niet bij de pakken zitten. Ondanks de wat moeilijkere communicatie is zij eigenlijk een sociale en ontwapenend grappige jongedame. En op haar 27ste is ze klaar voor een nieuwe fase in haar leven: een relatie.
“Een 27-jarige die nog nooit gekust heeft? Erg eigenlijk, he?” – Sophie
Gitte (30) - Kapellen (Antwerpen)
“Vandaag over een jaar wil ik deelnemen aan een triatlon, ondanks mijn beenamputatie”
Gitte stond op het punt om professioneel thaibokser te worden toen een kruisbandletsel aan haar linkerknie het begin was van een nachtmerrie. Wat volgde was een lijdensweg van zes jaar met tal van operaties en niet aflatende pijn in haar been. Het dreef Gitte tot een drastische beslissing: amputatie van haar linkerbeen boven de knie. Maar een half jaar na de operatie stelt Gitte zich een nieuw doel: ze wil deelnemen aan een triatlon. Een haast onmogelijke opdracht voor iemand die opnieuw moet leren zwemmen, fietsen en lopen.
“If life punches you, punch back harder!” – Gitte
Ann (27) en Izzy (27) – Emblem (Antwerpen)
“Vandaag over een jaar willen wij samen nog alles uit het leven halen wat er in zit”
Ann kreeg te horen dat ze borstkanker heeft met uitzaaiingen in de hersenen. Ze is in behandeling om de tumoren te stabiliseren, maar een volledige genezing is volgens de dokters onmogelijk. Dat houdt haar echter niet tegen om samen met de onvoorwaardelijke steun van haar vriend Izzy nog veel plannen te smeden. Ze weten dat ze geen tijd te verliezen hebben en willen samen elke dag genieten van leven. Mooie reizen maken, feesten, het noorderlicht gaan bekijken, samen een tatoeage zetten… Het zijn allemaal dingen die op Anns bucketlist staan. Ze hoopt alleszins dat ze een jaar na datum aan Cath kan komen vertellen hoe fantastisch haar jaar is geweest.
“Ik zou graag nog trouwen, ik heb een vrije vinger. Maar dat hangt van hem af.” – Ann
Tanya (33) - Olen (Antwerpen)
“Vandaag over een jaar wil ik 55 kilogram afgevallen zijn”
Tanya is nooit een mager meisje geweest, maar mede dankzij haar grote mond heeft ze daar nooit een ernstig probleem mee gehad. Maar toen Tanya door haar zwaarlijvigheid geen optreden van haar favoriete band meer kon bijwonen, drong het tot haar door dat ze zo niet meer verder wilde leven. Tanya komt Cath beloven dat ze er alles zal aan doen om terug naar de zomerfestivals te kunnen gaan. Ze zal niet stoppen vooraleer haar gewicht opnieuw uit twee cijfers bestaat. In het geval van Tanya betekent dit: 55 kilogram vermageren op 52 weken. Het wordt een serieuze uitdaging.
“Ik had het gevoel dat ik dood was, dat ik in mijn zetel lag te wachten tot het gedaan was.” – Tanya
Jean-Paul (65) - Lummen (Limburg)
“Vandaag over een jaar wil ik gevlogen hebben”
Panische vliegangst, daar kampt Jean-Paul mee. En dat steekt bij deze fiere Limburger. Hij zou dolgraag eens een match van FC Barcelona bijwonen, maar hij is met geen stokken op een vliegtuig te krijgen. Toen hij destijds met een vereniging een stilstaand vliegtuig mocht gaan bekijken, maakte hij rechtsomkeer nog voor hij ‘het monster’ betrad. Jean-Paul schaamt zich diep voor zijn angst en vindt het een grote tekortkoming in zijn leven. Hij kan Cath niet beloven dat hij zal slagen in zijn plan, maar hij belooft wel dat hij zijn best zal doen.
“Het is nu of nooit. Als ik het nu niet doe, zal ik het nooit meer doen.” – Jean-Paul
Shari (31) en Ivo (39) – Overpelt (Limburg)
“Vandaag over een jaar willen wij zwanger zijn”
Al tien jaar zijn Shari en Ivo een koppel. Maar die liefde werd voorlopig nog niet bezegeld met een kindje. Shari lijdt immers aan endometriose, een aandoening waarbij verklevingen ontstaan in de buikholte. Dat gaat bij Shari gepaard met helse buikpijnen die maar niet weggaan. Door een operatie kunnen de verklevingen, weliswaar tijdelijk, worden weggehaald. Pas dan wordt het voor Shari mogelijk om zwanger te raken, zij het via ivf. De endometriose en de pijn zullen sowieso terugkeren, maar tegen dan is Shari hopelijk mama geworden.
“Ik heb liever een leven met pijn én een baby, dan een leven zonder pijn en zonder baby.” – Shari
Mohamad (31) – Mechelen (Antwerpen)
“Vandaag over een jaar ben ik de eerste Syrische scheidsrechter in de nationale Belgische voetbalcompetitie”
Mohamad leidde een gelukkig leven in Syrië toen het leger hem opriep om zich te melden aan het front. Maar voor de vredelievende Mohamad was dat een onmogelijke opdracht. Hij weigerde mee te vechten in de oorlog en liet alles en iedereen achter. Hij vluchtte weg uit zijn thuisland en kwam na een tocht van weken aan in België, waar hij een nieuw leven trachtte op te bouwen. Mohamad woont intussen in Mechelen en wil dolgraag zijn passie verder beoefenen: voetbalscheidsrechter zijn. Maar hoewel hij het nodige FIFA-diploma heeft en in Syrië matchen floot voor 60.000 toeschouwers, moet hij in België onderaan de ladder beginnen: als assistent-scheidsrechter in vierde provinciale. Maar hij moet en zal ooit fluiten in de Jupiler Pro League. En het liefst van al binnen het jaar.
“De dag dat ik terug op topniveau mag fluiten zal de mooiste dag zijn sinds ik in België ben.” – Mohamad
Pauline (9) en Ann (46) – Hasselt (Limburg)
“Vandaag over een jaar willen wij samen de Mont Ventoux beklommen hebben met de fiets”
Negen jaar geleden verloor Ann haar echtgenoot na een plotse hartaderbreuk. Het gebeurde net aan de vooravond van hun geplande beklimming van de Mont Ventoux. Dochtertje Pauline was pas drie maanden en heeft haar papa nooit gekend, maar ze is wel opgegroeid met de verhalen over hem. Ter nagedachtenis van haar papa wil Pauline samen met haar mama de Mont Ventoux beklimmen met de fiets. Mama wil haar een tandem aanpraten, maar Pauline wil haar papa trots maken en elke trap zelf geven.
“Ik wil laten zien aan papa dat ik het kan, al moet ik het laatste stuk te voet doen.” - Pauline
Noa (19) – Tisselt (Antwerpen)
“Vandaag over een jaar wil ik naar een concert kunnen gaan en uit volle borst meezingen”
Noa lijdt aan mucoviscidose. Ze is er zo erg aan toe dat ze op de wachtlijst staat om nieuwe longen te krijgen. Haar grote wens is om een normaal leven te leiden: studeren, uitgaan, shoppen met vriendinnen, reizen…Een nieuw stel longen zou dat allemaal mogelijk kunnen maken. Zo’n transplantatie is niet zonder risico, maar Noa wil dat risico nemen. Want op deze manier wil ze niet meer verder. Noa wil terug kunnen ademen. En ze wil terug kunnen zingen, het liefst van al op een concert van haar favoriete band Coldplay. De tickets zijn al gekocht. Nu nog wachten op nieuwe longen.
“Ik wil het risico nemen. Wordt het mij gegund, des te beter. Wordt het mij niet gegund… dan heb ik toch leuke dingen gedaan in mijn leven.” - Noa
An (30) – Wuustwezel (Antwerpen)
“Vandaag over een jaar wil ik halfzussen of halfbroers gevonden hebben”
An kwam op haar 25ste te weten dat ze verwekt is met anoniem donorzaad. Vijf jaar later is ze nog steeds niet bekomen van de schok, maar is ze vastberaden om de ontbrekende stukjes van haar levenspuzzel te vinden. Dankzij internationale DNA-databanken kan ze op zoek gaan naar bloedverwanten in de hoop haar halfbroers en/of halfzussen te vinden. Of wie weet wel haar biologische vader?
“De vraag is niet óf ik hen vind, de vraag is wannéér ik hen vind.” – An
En nog veel meer verhalen:
In totaal komen er een vijftigtal deelnemers aan bod in Vandaag over een jaar: allemaal mensen die zichzelf een jaar gegeven hebben om hun doel te bereiken. Zo ontvangt Cath ook deze, en nog veel meer, deelnemers op haar sofa:
Sven (23, uit Zele, Oost-Vlaanderen) wil ondanks een niet-aangeboren hersenletsel zijn rijbewijs halen.
Maaike (35) en Laurens (36) uit Gent (Oost-Vlaanderen) willen na acht jaar procederen drie Colombiaanse kindjes adopteren.
Andre (79, uit Berchem, Antwerpen) wil een Europese zwemmedaille halen.
Lauren (18, uit Hamont-Achel, Limburg) wil na haar herstel van een agressieve vorm van hersenvliesontsteking terug een dansoptreden geven.
Octavia (21, uit Gent, Oost-Vlaanderen) wil naar Ghana reizen om haar grootvader langs vaders kant te ontmoeten voor hij sterft.
Jakob (15, uit Veltem-Beisem, Vlaams-Brabant) heeft bij een treinongeval in Sri Lanka hersenschade opgelopen en wil terug leren praten.
Sarah (39, uit Kessel, Antwerpen) wil een kinderboek over burn-out schrijven om aan haar kinderen te kunnen uitleggen wat ze doormaakt.
Charlotte (27, uit Komen, Henegouwen) wil ondanks haar autisme een partner vinden.
Gertjan (26, uit Londerzeel, Vlaams-Brabant) wil de Ice Marathon op Antarctica winnen.
Zaki (40, uit Borgerhout, Antwerpen) wil leren zwemmen om met zijn kinderen in de zee te kunnen gaan.
Kristel (49, uit Dendermonde, Oost-Vlaanderen) wil na 22 jaar haar rolstoel weggooien en terug kunnen stappen.
Igna (72, uit Hasselt, Limburg) wil voor haar euthanasie nog een groot afscheidsfeest geven.
Aukje (11, uit Laakdal, Antwerpen) wil Belgisch kampioene BMX worden.
Eefje (39, Zoersel, Antwerpen) wil anorexia overwinnen en een gezond BMI halen.
Vandaag over een jaar: vanaf 15 maart elke donderdag om 20.40 uur op Eén.
