Zeven jaar geleden was Stefaan Degand te gast in ‘Het Huis’. Zij zorgde voor de meest ontroerende getuigenis uit het hele seizoen van het programma. Hij vertelde hoe hij zijn geliefde en zijn ongeboren kind moest afgeven door een hersenvliesontsteking.

Bij aanvang van het programma stelde hij zichzelf voor als de Brad Pitt of Flanders. Maar zelf herinnert hij zich heel weinig van zijn 24uur in het huis.

“Ik weet wel nog dat ik zeg: ‘Ik ben hier voor Julie, niet voor mezelf. Als ode aan haar.’ Als het louter voor mezelf was geweest, weet ik niet of ik had willen meedoen. Ik vind het totaal niet interessant om over mezelf te praten. Dan liever over De Ander. Daarom ben ik ook acteur, hè”, zegt hij in Humo.

Stefaan had ook helemaal niet de intentie om een boodschap mee te geven tijdens het programma. Het is niet dat hij per se de thematiek van het rouwproces bespreekbaar wilde maken.

“Als mensen er iets aan hebben gehad, is er tenminste nog iets moois uit voortgekomen. Maar daar ben ik geen seconde mee bezig geweest.”

Eerder dit jaar won Ward Lemmelijn de wedstrijd 'Dancing With The Stars'. Daar werd hij meermaals van zijn kleren ontdaan en danste hij zichzelf een weg naar de overwinning in bloot bovenlijf.

Bij 'De Slimste Mens Ter Wereld' mag hij zijn kleren aanhouden en moet hij het zo zien klaar te spelen.

Ward is een sportman en gaat dus voluit voor de overwinning. Hij gaat voor niet minder dan de finaleweken.

Maar lukt quizzen net zo goed als roeien en dansen? Veel studeren zit er voor Ward in elk geval niet in. 

En met zo'n aanstekelijke lach als die van hem en Erik beloven klinken de hopelijke heel wat afleveringen nu al veelbelovend.

Vanaf 13 oktober op Play4 in een nieuw seizoen van 'De Slimste Mens Ter Wereld'.

We hebben er lang op moeten wachten, maar de tweede plaat van Pommelien Thijs is klaar. ‘Gedoe’ doet het nu al meer dan fantastisch en dat is wat we van Pommelien verwachten.

Dat we zo lang hebben moeten wachten, was een bewuste keuze van Pommelien. Zij heeft zich nooit onder druk laten zetten.

“Per ongeluk voelde echt heel 'per ongeluk'. Dat ik dacht: 'Ha, oké, nu zijn we dit ineens aan het doen?' Ik ga daar altijd blij op terugkijken, maar ik ervaarde toen meer druk dan nu. Mijn publiek was kleiner. Ik moest veel meer duidelijk maken welke richting ik uit wilde: Nederlandstalig en het genre. Dat heb ik wat proberen los te laten”, zegt ze in Het Nieuwsblad.

Toen Thijs begon aan haar tweede plaat, was ze heel erg blij dat ze terug de studio in mocht. Al heeft ze ook momentjes gehad waarop ze dacht: past dit nu wel bij elkaar? Is dit wat het publiek wil?

“Dat zijn geen slechte vragen, maar ik was blij dat ze er niet van bij het begin bij waren. Mijn kunnen is ook vergroot sinds plaat één, omdat je die live-ervaring nu wel hebt. Je leert je stem beter kennen, de mogelijkheden vergroten.”

Alles wat Gert Verhulst aanraakt verandert in goud. Het bekendste voorbeeld daarvan is natuurlijk Studio100.

Maar nu heeft Gert zijn oog ook laten vallen op supermarkten. Althans, toch als we de redactie van Dag Allemaal mogen geloven. Zij ontdekten dat er een vennootschap bestaat die ‘The Lion King’ heet, waarbij Gert Verhulst zaakvoerder is, net als Tom Van Oncen en zijn zus Kim Van Oncen.

Als men de vennootschap verder uitspit, merkt men dat er binnen die vennootschappen enkele Delhaizes zitten, waaronder die in Ekeren en Kontich.

Waarom Gert investeerde in deze supermarkten is niet helemaal duidelijk. De link met Kim Van Oncen is dan weer wel duidelijk. Kim en Gert kennen elkaar goed mede dankzij ‘De Tafel van Gert’.

Er zijn al heel wat mooie momenten geweest in ‘Het Huis’, maar ook heel verrassende momenten. Zeker tijdens de aflevering van Margriet Hermans kwam opeens wel een heel bijzondere gast voorbij.

“Toen ik in het zwembad zat, dook aan de rand plots een reuzenschildpad op, zo'n beest dat je normaal alleen op de Galápagos ziet. Vanaf dat moment volgde Arthur, zoals ik hem al snel had gedoopt, me overal als een hond, tot in de slaapkamer zelfs. Alleen: ik had er schrik van. Er was niks tegen te beginnen, hij luisterde niet. We probeerden hem naar buiten te lokken met sla, maar voor je het wist, zat hij alweer op mijn badkamermat te kauwen”, herinnert Margriet Hermans zich nog goed in Humo.

Margriet Hermans had het geluk om in een van de twee jaargangen te zitten waarin ‘Het Huis’ ook werd opgenomen in Zuid-Afrika en eigenlijk ‘Die Huis’ heette.

“Mijn vader wilde vroeger nog naar Zuid-Afrika emigreren, daarom was ik zo blij dat Eric Goens me net toen uitnodigde. Mijn vader droomde ervan om mijn oom in Zuid-Afrika te vervoegen als consul-generaal. Maar mijn moeder zag dat niet zitten.”

Wat een prachtige dag vandaag voor Herman Brusselmans. Hij is namelijk vandaag jarig en mag 68 kaarsjes uitblazen. Herman is een van de bekendste schrijvers van Vlaanderen en heeft al heel wat grote successen gehad. Hij viert zijn verjaardag in goed gezelschap van zijn zoon Roman en zijn partner. Gefeliciteerd Herman!

Je zou denken dat de favoriete hobby van Greet Rouffaer ‘verhuizen is’. De voorbije jaren is ze al heel wat verhuisd, van het stad naar de natuur. Ze is een stadsmens, maar de natuur zou ze voor geen geld van de wereld willen missen.

“En als ik in de stad wil zijn, neem ik gewoon de trein. Ik heb geen zin om op de Ring in de file te gaan staan. Mijn boodschappen doe ik bij ons in het dorp vaak te voet. Ik woon op 800 meter van de Kalmthoutse Heide, één van de mooiste natuurgebieden van de provincie Antwerpen”, zegt ze in Primo.

De natuur brengt veel rust in het hoofd van Greet. Als ze in Antwerpen is, wordt ze meteen een pak onrustiger.

“Ik denk dat het komt door ouder worden. Pas op, verhuizen ging me altijd heel goed af. Het is telkens weer afstand doen van dingen die je onnodig vindt om nog mee te pakken. Ik ben altijd een verzamelaar geweest van prullaria, maar ik slaag erin om daar steeds gemakkelijker afstand van te doen. Ik ben een onrustige ziel en ik heb me nooit aan plaatsen gehecht, wel aan mensen. Maar nu is het goed geweest. Waar we nu wonen wil ik wel eventjes wortel schieten.”

In ‘De Verraders’ lijkt Toni Coppers wat op de achtergrond te blijven, maar als auteur blijft hij allesbehalve op de achtergrond. Sinds Pieter Aspe is overleden, is hij nu de best verkopende fictieschrijver in ons land.

“Uiteindelijk schrijf ik om een zo breed mogelijk publiek te bereiken, zowel havenarbeiders als chirurgen. Ik moet altijd lachen als ik schrijvers hoor beweren dat ze niet ijdel zijn. Vanzelfsprekend moet je ijdel zijn om een manuscript te schrijven, dat te publiceren en een publiek voor je werk te zoeken. Gelukkig houdt mijn aangeboren schuchterheid mijn ijdelheid in toom”, lacht hij in Humo.

Maar ijdelheid speelt ook een rol bij het toezeggen voor een deelname aan ‘De Verraders’. Ook dat doe je niet zomaar.

“En ook gezond verstand: ik heb en wil geen subsidies, wij leven van wat mijn boeken opbrengen. Dus hoop ik dat de kijkers van 'De verraders' zich mijn naam herinneren als ze eens in een boekhandel komen.”