Jan De Wilde
Jan werd in de jaren zeventig populair dankzij zijn opvallende liedjes, die nu eens sarcastisch waren en dan weer teder. Hij heeft pareltjes ter wereld gebracht, zoals “Joke”, “De eerste sneeuw” en “Een vrolijk lentelied”. Vijftigplussers kunnen deze geestige klassieker wellicht nog uit het blote hoofd meezingen: “Daar is de lente, daar is de zon, bijna maar ik denk dat ze weldra zal komen...“ Zijn grootste klassieker is het melancholische “De fanfare van honger en dorst”, een nummer uit 1990 dat geschreven werd door Lieven Tavernier.