Je gelooft het misschien niet, maar Alex Agnew was als kleine jongen altijd erg stil. Zijn leerkrachten dachten vaak dat Agnew zat te dromen in de klas en vonden hem een erg afwezig kind.

“Ik was vaak aan het tekenen in plaats van te luisteren. Ik was niet de clown van de klas. Wel imiteerde ik leerkrachten of Eddie Murphy op de speelplaats en ik merkte dat ik iedereen aan het lachen kreeg. Dat ik heel makkelijk aandacht naar me toe kon trekken”, zegt hij in Nina.

Maar Alex is niet altijd de stoere man zoals we hem kennen van zijn shows of televisie. Wanneer het gaat over een onderwerp dat hem echt raakt, dan merk je dat ook meteen.

“Eigenlijk ben ik een heel emotioneel mens. Soms wordt iets me zo rap te veel dat ik het amper nog gezegd krijg. We hebben lang in het tijdperk van de stoïcijnse man geleefd: 'Laat maar niet te veel emoties zien.' Maar daar zaten ook goede kanten aan. Leven volgens het idee 'Volg altijd je gevoel, want dat heeft altijd gelijk'? Ik denk het niet.”

Ze zeggen wel eens: ‘alle goede dingen bestaan uit drie’. Maar Britt Van Marsenille, Jan Van Looveren en Thomas Vanderveken bewijzen dat sommige goede dingen uit vier bestaan. Na drie bijzonder succesvolle en spraakmakende seizoenen keren Vlaanderens bekendste feitencheckers dit najaar immers terug met het vierde seizoen van Factcheckers.
 
Ook deze keer zetten ze hun beproefde technieken in om feit van fictie te onderscheiden: ze storten zich enthousiast in onderzoek, groots opgezette experimenten en spraakmakende testen. Bovendien gaat het trio meer dan ooit undercover in een poging de waarheid te achterhalen.
 
Deze week nodigen Jan en Thomas enkele energiedeskundigen uit om een EPC-score op te stellen voor een eengezinswoning. In theorie zouden alle deskundigen een gelijkaardige score moeten toekennen aan hetzelfde huis, maar loopt het ook zo in de praktijk? Beide factcheckers kruipen ook op de fiets om te checken of speedpedelecs geflitst kunnen worden door snelheidscamera’s. En Britt verzint, met de hulp van Jan en Thomas, de meest van de pot gerukte consumentenklachten om uit te zoeken of dit soort reclamaties gratis producten, waardebonnen of kortingen opleveren. 
 
Factcheck: Een EPC-score is altijd nauwkeurig
Een energieprestatiecertificaat, kortweg EPC, is een attest dat iedere verkoper of verhuurder van een woning moet voorleggen aan geïnteresseerde kopers of huurders. Het EPC informeert over de energiezuinigheid van een woning. Sinds de energiecrisis swingt de vraag naar energiezuinige woningen de pan uit. 
 
Omdat een gunstige EPC-score de verkoopprijs van een woning doet stijgen, is het natuurlijk belangrijk dat die EPC-score steeds nauwkeurig en betrouwbaar is. Want als je als koper bereid bent om een extra cent neer te tellen voor een energiezuinig stekje, wil je er natuurlijk zeker van zijn dat de EPC-score een correcte weergave is van de energiezuinigheid van een woning. Maar als je sommige krantenkoppen mag geloven, dan zou die score niet altijd even correct en betrouwbaar zijn. Reden genoeg voor Thomas en Jan om de proef op de som te nemen. Beide factcheckers nodigen enkele energiedeskundigen uit om een energieprestatiecertificaat op te stellen van een doorsnee woning. Gaan de deskundigen allemaal op dezelfde manier te werk bij hun plaatsbezoek? Hoe luidt hun oordeel? En vooral: kennen ze ook allemaal een gelijkaardige EPC-score toe aan de woning? 
 
Thomas Vanderveken: “We hebben al wel vaker undercover onderzoek gedaan bij Factcheckers. En meermaals hebben we dan dingen vastgesteld die niet helemaal volgens het boekje verliepen. Maar wat we bij deze reportage zijn tegengekomen, dat tart toch alle verbeelding. ’t Is dat we dit onderzoek zelf met grote zorg en ernst hebben opgezet, want anders zou je toch echt denken dat je met slapstick te maken had.” 

Factcheck: Speedpedelecs kunnen geen snelheidsboete krijgen
Nergens zijn speedpedelecs – elektrische fietsen die tot 45 km/u mogen rijden – zo populair als in Vlaanderen. Per 100.000 inwoners zouden er in Vlaanderen zes keer meer speedpedelecs rondrijden dan in fietsminnend Nederland. En ook al lijkt de hype niet te stoppen, toch hebben de snelle fietsen hun reputatie tegen. Er circuleren heel wat klachten op het web over “fietsterroristen” en “snelheidsduivels” die met hun rotvaart de straten en het fietspad onveilig zouden maken. Terechte klachten of niet, als je ook artikels tegenkomt die beweren dat speedpedelecs zelfs helemaal geen snelheidsboetes kunnen krijgen, dan heb je niet meer aanleiding nodig voor een factcheck. 
 
Zo denken Jan en Thomas er ook over en daarom kruipen ze zelf op de fiets … in een poging om zich te laten flitsen. En daarbij gaan ze – zoals we dat van hen gewoon zijn – niet over één nacht ijs. Met medewerking van de politie trekken ze naar verschillende zones en langs verschillende soorten snelheidscamera’s. Ze trappen de longen uit hun lijf … maar worden ze ook beboet? 
 
Jan Van Looveren: “We hebben geprobeerd om een snelheidsboete te krijgen op een weg met een vaste flitspaal. We hebben ook als een gek getrapt op een baan met trajectcontrole en we hebben geprobeerd ons te laten flitsen door een bemande mobiele snelheidscamera. Ik ga nog niet alle resultaten verklappen, maar ik kan wel zeggen dat we boetes hebben gekregen … en daar waren best stevige bij. En ’t is niet dat we voor ons plezier te snel hebben gereden hé … alles om de verkeersveiligheid en de infrastructuur op de openbare weg te verbeteren, je kent ons!” 

Factcheck: Onnozele klachten zijn geld waard 
“Niet tevreden, geld terug!”, “Aankopen met omruilgarantie” en “14 dagen bedenktijd”: het zijn maar enkele van de vele slogans waarmee verschillende bedrijven en winkelketens klanten proberen te lokken. Het lijkt ook de logica zelve dat je als consument op een of andere manier gecompenseerd wordt als je niet tevreden bent over de kwaliteit van je aankoop. 
 
Maar op het internet circuleren er toch ook heel wat berichten van consumenten die blijkbaar ook een compensatie kregen na gekke of ongegronde klachten. Zo kreeg iemand zes blikken soep van de fabrikant na een klacht over net iets te weinig balletjes in de soep. Een andere consument maakte een pak snoepjes open, liet die enkele dagen geopend staan en kreeg vervolgens een nieuw pak snoep opgestuurd nadat hij had geklaagd over hard geworden snoepjes. 
 
Als je die berichten mag geloven, dan lijkt het alsof werkelijk geen klacht zo gek is, of ze kan je wel een gratis product, een waardebon of een korting opleveren. Precies dat zoekt Britt uit. Met de hulp van Thomas en Jan verzint ze de meest van de pot gerukte klachten en gaat ze na of bedrijven haar effectief compenseren. Ze probeert ook een antwoord te vinden op de vraag waarom bedrijven lijken in te gaan op al die onnozele klachten. 
 
Britt Van Marsenille: “Zoals we dat altijd doen bij Factcheckers, hebben we ook deze test heel grondig aangepakt. We hebben klachtenmails gestuurd naar 100 fabrikanten en winkels. Het heeft een pak meer tijd en werk gekost dan ik op voorhand had gedacht. Maar de antwoorden en het resultaat van dit onderzoek had ik dan ook weer niet verwacht.” 

De derde aflevering van Factcheckers: woensdag 22 november om 20.45 uur op VRT 1 en VRT MAX.

Tine Priem kennen we allemaal als Tamara uit Thuis, maar de actrice onthult nu een opvallend verhaal waarbij ze aan de bushalte plots moest overgeven…

Het Laatste Nieuws polst bij Tine Priem naar haar zwaarste kater en de Thuis-actrice moet daarover niet lang nadenken…

Die kater kwam er na een toffe avond in haar vaste café in Gent. Al eindigde dat leuke feestje minder aangenaam…

“Ik moest overgeven op mijn schoenen, aan de bushalte”, vertelt Tine Priem in Het Laatste Nieuws. Gelukkig was er een behulpvaardige buschauffeur…

“De buschauffeur zette me thuis af. Dat deed hij vaker. Hij kende me omdat ik vaak die eerste bus naar huis nam”, voegt Tine Priem er met een knipoog aan toe in Het Laatste Nieuws.

Leen Dendievel praat in Het Laatste Nieuws openhartig over de dood. In de periode dat Leen worstelde met paniekaanvallen vreesde ze telkens weer te zullen sterven. Gelooft de voormalige Thuis-actrice in een leven na de dood?

“Ik denk dat we na de dood nog een kans krijgen en dat de ziel zich verplaatst naar een ander lichaam”, onthult Leen Dendievel in Het Laatste Nieuws hoe ze denkt over het leven na de dood. Maar haar echtgenoot Udo Mechels ziet dat anders…

“Udo zegt altijd: 'Na de dood is er niks', en dus ga ik ervan uit dat ik hem niet terugzie”, geeft Leen Dendievel toe in het dagblad. Udo gelooft niet dat er restjes energie zijn die blijven hangen in deze wereld. Maar daar is Leen het niet mee eens…

Leen Dendievel gelooft wel in eens leven na de dood en gemakkelijkheidshalve gaat ze er dan maar vanuit dat ze negen levens heeft. “En ik voel me nog maar in het vierde of zo. Ik ben hier nog niet weg”, lacht Leen Dendievel in Het Laatste Nieuws.

Toen Linda Mertens zwanger was van haar dochtertje Lio was ze nog altijd samen met de papa van Lio. Ondertussen zijn de twee niet meer samen, en of er iemand nieuw is in haar leven, dat houdt ze ook liever voor zichzelf.

"Als bekend persoon deel je in de media al meer over je privéleven dan iemand anders. Maar sommige zaken zijn voor mij te kwetsbaar geworden. In het verleden was ik daar losser in, maar er is te veel gebeurd, waardoor het voor mij niet meer veilig aanvoelt. Ik wil die zaken gescheiden houden, dat geeft meer rust in mijn hoofd. En dat is exact wat ik nodig heb”, klinkt het in NINA.

Ter ere van haar dochtertje heeft Linda een tattoo laten plaatsen op haar bovenarm. Mertens kan niet anders dan zeggen dat ze heel veel van het kleine meisje heeft geleerd en dat haar dochter van haar een betere versie heeft gemaakt.

“In het ziekenhuis - zeker toen ze volop chemo kreeg - verwachtte ik huilbuien of boosheid. Maar nee. Het was alsof zij óns droeg. Alsof ze zoiets had van: ik ga het mijn mama en papa niet nog zwaarder maken. Ze was een zonnetje. Zelfs op het einde maakte ze soms nog mopjes en schattige opmerkingen. Er was een moment dat ze achter in de auto lag te creperen van de pijn, maar zelfs toen zei ze: 'Mama opzetten.' En dan zette ik mijn muziek op."

Francesca Vanthielen staat positief in het leven. Zij ziet het leven als een cadeau en is blij met wat ze er al heeft kunnen uithalen. Dat ze al van veel mensen heeft moeten afscheid nemen in die tijd, maakt het natuurlijk wel pijnlijk.

“Zeker als je dierbaren veel te jong ziet vertrekken, zoals Gerty Christoffels een goede vriendin van mij. Net op het moment dat ze het veel rustiger aan wilde doen en meer wilde gaan reizen met haar partner, werd ze ziek. Ik denk veel aan haar, omdat ik weet: ze had nog zo graag een jaar, een maandje, een weekje, wat extra tijd willen hebben. Als je ziet hoe hard ze heeft gevochten om er nog wat bij te blijven. Vaak als ik in de auto zit, denk ik: hoe jammer dat ik haar dit niet kan vertellen, hoe jammer dat ze dit allemaal mist”, zucht Francesca in De Morgen.

Het is natuurlijk niet altijd rozengeur en mannenschijn in het leven, jammer genoeg. En dat heeft ook Francesca al ondervonden. Zo kende ze een moeilijke periode toen ze in een relatie zat die ten dode was opgeschreven.

“Ik heb een beetje verdrongen wanneer dat was. Acht jaar geleden, zoiets. De facto waren we maar drie jaar samen, maar het heeft daarna nog lang aangesleept. En dan ben je alleen en toch met elkaar in vijandigheid verwikkeld. En dan toch nog herbegonnen, en opnieuw merken: juist ja, dat was een doodlopende straat, dat was ik vergeten. Ik dacht dat er misschien toch een deurtje was.”

Bart Appeltans en zijn man Dennis zijn al zestien jaar samen. Dat is al heel wat jaren. Het is dan ook niet altijd evident dat het vuur in hun relatie blijft aanwakkeren. Maar daar hebben ze nog niet echt last van.

“Door elkaar graag te zien en genoeg te blijven praten. Zeker in drukke periodes, om te vermijden dat je mekaar uit het oog verliest. Maar tegelijkertijd geven we elkaar ook de ruimte om nieuwe kansen te grijpen en dromen waar te maken. Dennis, die project- en accountmanager is, steunt me in alles wat ik doe. De dagen dat ik minder thuis ben, houdt hij het huishouden draaiende. Vroeger lag mijn agenda vast, maar door mijn tv-werk is alles veel chaotischer en onregelmatiger. Dat vergt als koppel iets meer planning en geregel. Maar we leven zeker niet naast elkaar”, legt Bart uit in Story.

Het koppel heeft geen kinderen waardoor ze ook iets meer vrijheid hebben in wat ze kunnen doen en wat niet. Bart beseft heel goed dat kinderen niet zou lukken met de agenda die hij nu heeft.

“We zijn al blij als de hond voldoende aandacht van ons krijgt en dagelijks haar wandeling kan maken (lacht). Dennis en ik hebben in het verleden wel gesproken over kinderen, maar vandaag voelen we die behoefte niet meer. Ons leven is fijn zo. Bovendien hebben we neefjes en nichtjes die we regelmatig kunnen verwennen.”

Toen Eline De Munck nog zangeres en actrice was, was ze ook een guilty pleasure van heel wat mannen. Ook van haar man Michaël Roskam.

“In de periode dat haar tv-carrière begon, zat ik hier in Brussel. Ik had geen tv, geen kabel. Ik las geen boekskes. Ik was ook niet het doelpubliek. Het zou wat raar geweest zijn als ik had proberen in te bellen op JIMtv omdat Eline presenteerde. 'Hallo, ik ben Michaël en ik ben 38 jaar ...' Ik ben vijftien jaar ouder dan Eline. Op dat moment is dat leeftijdsverschil groot”, vertelt hij aan Nina.

Michaël is nu 3 jaar samen met Eline en hij heeft veel bewondering voor haar. Maar omgekeerd geldt net hetzelfde.

“Als ik Michaël aan de telefoon bezig hoor, sta ik ervan versteld wat voor zakenman hij eigenlijk is. Hij bewaakt zijn artistieke keuzes door er op een zakelijke manier duidelijke afspraken rond te maken. Als ik thuiskom van mijn werk, heeft Michaël duizenden stappen meer gezet dan ik, op twee vierkante meter. Michaël is héél de tijd aan het bellen, contracten aan het bespreken enzovoort, al wandelend door ons huis. Hij is altijd aandachtig bezig met het globale pakket, de kern is het artistieke.”

Eindelijk heeft het eerste koppel in ‘Blind Getrouwd’ hun liefde voor elkaar uitgesproken. Het waren Jolien en Brecht die als eerste toegaven dat ze verliefd zijn op elkaar en dat ze met elkaar verder willen. Een mooi moment op tv, maar ook een mooi moment voor het koppel.

“Ik voel nu een gevoel van veiligheid. Ik had snel de indruk dat we een soort van team vormden. Het vertrouwen naar elkaar toe was er meteen. Dat zorgde bij het samenwonen voor een stabiele, warme thuis. Het is ook zo dat we sinds dan pas écht naar elkaar toe werden gezogen. De huwelijksreis was heel tof, maar erg intens. Er was geen momentje dat we alleen konden zijn, en dat zorgde soms voor irritaties, met het bewuste dipje tot gevolg. Samenwonen verliep meteen veel gemoedelijker. Toen hebben we elkaar pas écht leren kennen”, zegt Brecht in Tv Familie.

Dat samenwonen ging vanzelf, maar bij de verdeling van de huishoudelijke taken hebben ze het toch iets moeilijker gehad.

“Voor mij toch. Want met onze drukke jobs... Jolien is stewardess en is soms dagen van huis. Daarom had ze speciaal voor 'Blind Getrouwd' verlof aangevraagd. Zodat ze zich volledig op dit avontuur kon focussen. Ik was zelf bezig met mijn examen als ambulancier, mijn job als leerkracht én mijn job bij de brandweer. Daardoor kwamen veel huishoudelijke klussen bij Jolien terecht. Maar ze heeft het allemaal met veel liefde gedaan.”