Een programma als ‘Mijn Restaurant’ heeft altijd wel succes gehad. En dus leek het VTM een goed idee om het hele concept terug van onder het stof te halen.

Helaas was zo’n programma niet altijd de sleutel tot een blijvend succes wanneer het programma gedaan was. Heel wat restaurants hebben de deuren heel snel moeten sluiten.

“Ze begonnen ook altijd met een waanzinnig succesverhaal. De winnende restaurants waren maandenlang volgeboekt, hé. Daar konden ze lang op teren. Sommigen begonnen te zweven, genoten van hun BV-status. En dan verlies je al eens de focus op wat écht belangrijk is”, vertelt gewezen jurylid Christel Cabanier in Dag allemaal.

In het tweede en derde seizoen werd vaker gedacht aan coaching van de kandidaten. Men merkte heel snel dat daar nood aan was. En Christel weet nog heel goed, hoe zij bij het programma terecht kwam.

“Ik was toen directeur van hotel Bloom in Brussel. De makers belden mij uit het niets. Ik dacht eerst nog dat het een grap van vrienden was. Maar ik werd uitgenodigd voor een auditie. Ik mocht een restaurant uitkiezen waar ik nooit eerder geweest was. Bon, we zijn dan naar restaurant Chrystel geweest. En mijn geluk was dat het die avond echt keislecht was en ik dus ongezouten m'n mening kon geven. VTM was overtuigd.”

Er zijn ouders met kinderen die geen kerstboom plaatsen zolang Sinterklaas niet is geweest.

Maar dat is een regel waar Astrid Coppens zich niet aan houdt. Zij heeft de kerstboom al geplaatst en dat als verrassing voor haar kinderen.

“Hun oogjes toen ze de boom voor het eerst zagen… pure magie ✨🎄Ik weet dat we er héél vroeg bij zijn, maar ach — de kindjes vinden het zó gezellig, en dat maakt alles helemaal goed!”, schrijft ze op Instagram.

De twee dochters van Astrid vinden het heerlijk om de kerstboom weer te zien staan in huis. En wat een prachtig exemplaar is het geworden!

View this post on Instagram

A post shared by ASTRID COPPENS (@oneandonlyastrid)

Florence Vandoorne en Jiri Punt zijn momenteel op doorreis in Japan en genieten van misschien wel een van de mooiste reizen van hun leven.

Tot nu toe verliep het allemaal vlot, tot ze in een hotel kwamen, waar het misliep.

Florence en Jiri hadden namelijk de verkeerde kamer geboekt. Ze hebben geen gezamenlijk bed, maar elk een apart bed.

“Per ongeluk verkeerd geboekt dus. Wij slapen dus vanaf nu apart hé”, lacht Florence op Instagram.

Een paar nachtjes zal wel geen kwaad kunnen!

Het ziet ernaar uit dat hij op 19 maart 2026 de kaap van 100 jaar zal ronden. Ray Verhaeghe, de oudste nog actieve acteur van het land – die al 35 jaar lang Albert speelt in de VTM-soap ‘Familie’, woont nog zelfstandig en kookt zijn eigen potjes.

“Misschien word ik 100, misschien ook niet. Ik leef van dag tot dag en daar maak ik elke keer het beste van”, reageert Ray in Primo. “Een groot verjaardagsfeest hoeft niet voor mij. Ik heb geen zin in toeters en bellen. Misschien zit ik op m’n 100ste verjaardag bij m’n dochter Willemien in Frankrijk, in haar B&B. Heel de familie hier thuis samenbrengen wordt wat moeilijk”, zegt de acteur.

“Ik heb namelijk vier kinderen, twaalf kleinkinderen en negen achterkleinkinderen. De bende wordt te groot, we zijn met zo’n 30 man. We spreken af dat ze niet allemaal tegelijk naar hier komen. Of ze komen me halen. De achterkleinkinderen komen wel graag naar hier. Ze krijgen dan altijd snoepjes”, lacht Ray.

"Er zijn geen excuses." Met die duidelijke slagzin lanceert VRT een nieuwe verkeerscampagne die Vlaanderen wakker wil schudden. In een aangrijpende en confronterende video – waarin ook VRT-gezicht Tom Waes te zien is – worden veelgehoorde excuses (“Ik geraak er nog wel”, “Ik heb toch water gedronken tussendoor”) naast de harde realiteit van rijden onder invloed geplaatst. Met deze campagne, ontwikkeld in samenwerking met het Departement Mobiliteit en Openbare Werken van de Vlaamse overheid, wil VRT resoluut afrekenen met het excuusgedrag bij bestuurders die achter het stuur kruipen onder invloed van alcohol of drugs. Want er is maar één veilige keuze: rijden zonder invloed.
 
Rijden onder invloed is een hardnekkig maatschappelijk probleem. Iedereen weet dat het niet mag - de meeste Vlamingen respecteren de alcohollimiet - maar toch gebeurt het nog. Op het moment zelf bedenken bestuurders, en hun omgeving, excuses waarom zij denken dat het wél kan. Vaak loopt het goed af, tot het fout gaat. En dan zijn de gevolgen niet te overzien. 
 
Elke dag gebeuren in België minstens tien verkeersongevallen door alcohol of illegale drugs, vaak met zwaargewonden en soms met dodelijke slachtoffers. Toch geeft bijna één op de vijf Belgische bestuurders toe dat hij minstens één keer per maand met mogelijk te veel alcohol in het bloed rondrijdt. Eén op twintig doet dat even vaak onder invloed van illegale drugs. Achter die cijfers* schuilen blijvende littekens: ongevallen, levenslange trauma's en een enorme impact op slachtoffers, hun vrienden en familie.
 
De keiharde cijfers voor zij die denken: "mij overkomt het niet!":
-Elke dag minstens 10 verkeersongevallen met doden en gewonden door alcohol of illegale drugs
-1 op 5 Belgen rijdt maandelijks mogelijk met een te hoog alcoholpercentage
-1 op 20 Belgen rijdt maandelijks onder invloed van illegale drugs
Bron: VIAS – European Survey Research Association (ESRA), studie op basis van gerapporteerd gedrag

Met 'Er zijn geen excuses' wil VRT een duidelijke mentaliteitsomslag creëren: excuses doorprikken, gedrag veranderen en zo het aantal risicosituaties drastisch terugdringen. Dat is ambitieus, maar essentieel om onze wegen écht veiliger te maken. De campagne steunt volledig op echte verhalen en getuigenissen van zowel veroorzakers als slachtoffers. Daarvoor werkt VRT samen met verschillende belangengroepen en ervaringsdeskundigen: Rondpunt vzw, Getuigen onderweg, Ouders van Verongelukte Kinderen-SAVE, Over-Hoop, Moderator, Fonds Emilie Leus, Even Zeer VZW en Fractie van een Seconde. Daarnaast toetste VRT de campagne ook af met Vias institute en de Vlaamse Stichting Verkeerskunde (VSV).
 
Arnoud Sneijers, coördinator Rondpunt vzw dat ijvert voor een goede opvang en ondersteuning van alle betrokkenen bij een verkeersongeval: "Eén moment op de weg kan tientallen levens ontwrichten of voorgoed veranderen. De impact van een ongeval reikt veel verder dan de plaats van het gebeuren. Niet alleen de slachtoffers, maar ook hun families, vrienden en hulpverleners dragen de gevolgen – vaak een leven lang. Daarom is het zo belangrijk dat we allemaal onze verantwoordelijkheid nemen: in het verkeer én in de zorg voor wie getroffen wordt."

Karen Donders, directeur Publieke Opdracht bij VRT: "Met deze campagne willen we onze megafoonfunctie ten volle inzetten om een positieve bijdrage te leveren aan de samenleving. Verkeersveiligheid raakt ons allemaal, en precies daarom willen we een breed maatschappelijk debat creëren dat mensen aanzet tot nadenken én tot handelen. Als publieke omroep geloven we dat sterke verhalen grote impact kunnen hebben: ze doorprikken in dit geval excuses, brengen mensen samen en zetten aan tot meer verantwoordelijkheid op de weg. Zo maken we het verschil. Dat doen we bovendien samen met tal van partners die ik heel dankbaar ben voor hun medewerking."

Na een impactvolle verkeerscampagne in 2024 met 'Het beste moet nog komen' (een samenwerking met Pommelien Thijs) slaan VRT en het Departement Mobiliteit en Openbare Werken van de Vlaamse overheid opnieuw de handen in elkaar om te sensibiliseren. Niet alleen om alle Vlamingen bewust en alert te maken over de gevaren van onder invloed rijden in het verkeer, maar ook om het rijgedrag van de Vlaming te veranderen.
 
Annick De Ridder, Vlaams minister van Mobiliteit, Openbare Werken, Havens en Sport: "Als minister bevoegd voor Mobiliteit is verkeersveiligheid een van de speerpunten van mijn beleid. We streven daarbij weliswaar naar Vision Zero – nul verkeersslachtoffers – maar we moeten ook realistisch zijn: dat zal een permanent streven blijven. We pakken prioritair de gevaarlijke punten in het verkeer aan en maken zo de verkeersinfrastructuur veiliger, maar er is en blijft de menselijke factor. De voornaamste oorzaken van verkeersongevallen zijn nog steeds overdreven snelheid, afleiding achter het stuur en natuurlijk alcohol en drugs. We zetten daarbij in op twee pijlers: handhaving en sensibilisering. De campagne van VRT en MOW sluit daar naadloos op aan. De vorige campagne, rond afleiding, had een grote impact, mede dankzij de confronterende boodschap. Ook deze nieuwe campagne maakt op een assertieve manier duidelijk aan iedereen: zoek geen excuses: stap niet achter het stuur als je onder invloed bent, want de gevolgen kunnen verschrikkelijk zijn, voor jezelf maar ook voor anderen."

De sensibiliseringscampagne werd dinsdag afgetrapt met een opvallende actie in Blokken. Voor het eerst in de geschiedenis van het populaire VRT 1-programma werd de quiz onderbroken voor een live getuigenis. Jordy (35 jaar) vertelde er openlijk over "de grootste stommiteit van zijn leven": rijden onder invloed. Zijn getuigenis toont hoe één beslissing onherroepelijk zijn leven veranderde. De stunt in Blokken is de start van meer verhalen en getuigenissen die VRT de komende periode deelt op radio, tv en online. 

Jelle Cleymans is niet meteen een naam die we vaak in programma’s met BV’s zien opduiken. Maar voor ‘De Expeditie: Patagonië’, maakt hij wel graag een uitzondering. Hij houdt van kamperen en dat mocht hij tijdens deze expeditie zeker doen.

“Leven in de natuur, opstaan en gaan slapen met de zon, uitkijken naar dat blik ravioli: ik hou er heel erg van. Ik noem mezelf een softe kampeerder, geen avonturier. Maar toen ik de vraag kreeg voor De Expeditie: Patagonië, was ik zo blij als een kind. Twee weken lang rondtrekken in een gebied waar nog nooit iemand geweest was: ik had er een heel romantisch beeld van”, lacht hij in Story.

Jelle had geluk dat het ook in zijn agenda paste, want de voorbije jaren waren behoorlijk druk met musical.

“Voor Namibië hadden ze ook al gepolst, maar dat lukte niet. En met mijn heel bleke huid zou de zon toen mijn grootste vijand zijn geweest.”

Of het nu als drummer is bij 'De Kreuners' of als presentator van 'Blokken', iedereen houdt van Ben Crabbé. De populaire presentator viert feest, want hij is vandaag jarig. Hij werd geboren op 12 november 1962 en mag dus vandaag 63 kaarsjes uitblazen. Gelukkige verjaardag Ben!

Met zijn programma ‘De jaren 00 voor tieners’ blikt Steven Van Herreweghe vooral terug op het verleden. Hij duikt terug in de jaren 2000 en doet dat samen met enkele tieners.

Maar hoe kijkt Steven naar de toekomst. We leven tenslotte in een wereld waar niet alles loopt zoals het zou moeten lopen en waar mensen zich veel zorgen over maken.

“Door deze reeks te maken en terug te duiken in de archieven, merkte ik dat we ook in de jaren tachtig al nadachten over de wereld waarin we leefden, en toen is het ook goed gekomen. Natuurlijk wil ik niet ontkennen dat het nu pittige tijden zijn. Daarom hoop ik, net als velen, dat we snel weer samen een soort toekomstproject hebben waar we naartoe kunnen werken”, zegt hij in Story.

Steven wordt een dagje ouder en daar is hij zich zeker bewust van. Zo let hij meer op zijn gezondheid dan vroeger en gaat hij meer sporten en let hij beter op zijn voeding.

“Maar ik vind het wel leuk om ouder te worden, ervaring op te doen en nieuwe inzichten te krijgen. Daarnaast probeer ik volop te genieten van mijn kinderen die nog thuis wonen, en hoop ik nog lang voor tv te kunnen werken. Maar het allerbelangrijkste? Dat ik hoop ooit een mooie oldtimer te worden.”

Spannende tijden voor Jens Dendoncker. Hij maakt binnenkort zijn opwachting in ‘De Slimste Mens’ ter wereld. Daarbovenop komt ook nog eens de try-out van zijn nieuwe show ‘Romantiek’. Gelukkig is er meditatie om hem tot rust te brengen.

“Ik doe het bij voorkeur 's ochtends, want dat helpt me het meest om de dag rustig door te komen. Al moet ik zeggen: ik ben van nature al een vrij rustige mens. Mijn hobby's zijn ook niet bepaald spannend. Eigenlijk zijn het vooral heel saaie dingen”, zegt hij in Primo.

Als Jens vrije tijd heeft probeert hij boeken te lezen, kijkt hij films of gaat hij naar een musea. Beeldende kunst tot romantiek, kunst heeft hem altijd gefascineerd.

“Mijn échte leven is dus een stuk minder rock-'n-roll dan je misschien zou denken. Vanaf het derde middelbaar ging ik naar de kunstschool, eigenlijk met het idee om cameraman te worden. Maar tijdens die opleiding raakte ik in de ban van kunstgeschiedenis, esthetica en algemene kunstvorming. Dat heeft me echt gegrepen en nooit meer losgelaten.”$