Op Canvas kan er sinds kort gekeken worden naar het nieuwe interview-programma ‘Oorlogsreporters’. Dat wordt gepresenteerd door Gilles De Coster en hij ontvangt gasten als Robin Ramakers, Rudi Vranckx en Dirk Draulans.

Het is niet de eerste keer dat Gilles zo’n programma maakt, want eerder schoven ook al strafpleiters, misdaaddokters en procureurs bij hem mee aan tafel.

“Het industriële decor mag er dan wel vertrouwd uitzien doorheen de jaren, maar toch hebben we al op verschillende locaties opgenomen. Deze reeks werd ingeblikt in het fort van Wommelgem, een van de acht bakstenen forten die halverwege de negentiende eeuw werden opgetrokken om Antwerpen te beschermen. Die desolate soberheid van de locatie is bewust gekozen: de focus moet liggen op dat tafeltje en de mensen die geïnterviewd worden. De kijker moet niet te veel afgeleid worden door frivoliteitjes in het decor. Bovendien leek een fort ons een geschikte locatie om het over oorlog te hebben. Het decor stond warme gesprekken alleszins niet in de weg”, zegt hij in Story.

Oorlogsverslaggever, het klinkt heroïsch en wordt heel erg geromantiseerd. En dat is niet geheel onterecht.

“Dat was ook een van de redenen waarom ik dit programma wou maken. Al mijn praatgasten vertelden dat je je niet moet laten vangen aan dat geromantiseerd beeld en dat de werkelijkheid een pak genuanceerder is. Voor mij zit hun heldhaftigheid in het feit dat ze de meest belangrijkste vorm van journalistiek doen en hun vak met hart en ziel uitoefenen.”

Of het nu zingen, presenteren of acteren is, Karen Damen kan het allemaal. Hoewel ze vroeger alleen maar personages wou spelen die dicht bij haar aanleunden, heeft ze ondertussen bewezen dat ze ook met gemak personages kan spelen die dat niet doen.

Momenteel is ze naast ‘Familie’ ook te zien in ‘Milo’. En dat is een rol die hel ver buiten haar comfortzone ligt.

“Ik dacht dat ik het nooit zou kunnen. Maar zodra die eerste scène was ingeblikt en de regisseur zijn tevredenheid uitte, viel die angst weg. Nu vind ik het heerlijk om een bitch te spelen. Ik ben er trots op dat ik nog steeds dingen van mezelf ontdek waarvan ik niet wist dat ik ze kon”, klinkt het in Story.

Haar personage Maud heeft er alles voor over om haar dochters aan de top van de showbizz te brengen. Maar ook als mama heeft Karen heel veel over voor haar zoon Sky.

“Zijn geluk is het allerbelangrijkste in mijn leven. Alleen ga ik niet over lijken. Maar voor je kind doe je wel veel meer dan voor jezelf. Ten tijde van K3 was de meest gehoorde zin van ouders: 'Ik zou het normaal nooit vragen, maar mijn dochter is zo'n grote fan: mag ik een foto of handtekening?' Mensen verleggen hun grenzen voor hun kinderen. Ik zou ook bergen verzetten om Sky een plezier te doen.”

Al voor het derde seizoen op rij kunnen we kijken naar ‘James de musical’. Heel wat BV’s hebben al een musical over hun leven gehad, en eigenlijk verdient ook presentator James Cooke een musical over zijn leven. En hij weet al wie in die musical moet te zien zijn.

“Ik denk vooral mijn mama en mijn man Dorian. Die zijn heel bepalend in alles wat ik al gedaan heb en doe. Hun liefde voor mij is zo groot. De keuzes die ik al gemaakt heb in mijn leven, kon ik maken door de ruimte die ik kreeg van ons mama. En de keuzes die ik nu maak, kan ik doen door de vrijheid die ik krijg van mijn vent. Hij zal nooit klagen of zagen als ik weer moet gaan werken. Omgekeerd geldt dat ook. Dat is de kracht van onze relatie. Maar we werken ook vaak samen, bijvoorbeeld aan James De Musical”, zegt Cooke in Story.

James en Dorian werken wel vaker samen, maar dan zijn ze eventjes geen koppel meer. Dan is het even samenwerken als werkgever en werknemer.

“Bij James De Musical ben ik de showrunner en is hij de artiest. En als ik vind dat hij iets niet goed doet of te weinig gefocust is, dan zal ik hem dat ook zeggen. Thuis zegt hij dan weleens dat ik meer focus op hem dan op een andere artiest... Misschien klopt dat wel. Daar moet ik dan nog wat aan werken.”

Vanaf 19 januari kan je in Antwerpen gaan kijken naar ‘Gaston& Leo’ in zaal Elckerlyc in Antwerpen. In de hoofdrol zien we Warre Borgmans als Gaston Berghmans. Voor de acteur een unieke kans om deze rol te mogen spelen.

Voor Warre waren Gaston & Leo iconen. Toch boterde het niet altijd zo goed tussen de twee. “Ze waren twee totaal verschillende persoonlijkheden. Gaston en Leo hebben een tijdje niet met elkaar gesproken. Die breuk komt ook aan bod in de musical. De kracht van het duo lag in het feit dat Leo Gaston zijn succes gunde. Hij was de aangever die Gaston naar het punt bracht waarop hij kon scoren”, vertelt hij in Primo.

Acteren en persifleren, de grens is dun, maar Warre weet dat hij en Jurgen Delnaet, die Leo speelt, geen Gaston & Leo zijn.

“Bovendien zijn we geen imitators, maar we streven ernaar zo geloofwaardig mogelijk in onze rollen te kruipen. De schrijvers hebben ervoor gekozen om juist het stuk van het leven te belichten dat mensen van Gaston en Leo niet kennen.”

Een reis naar Japan, je maakt het niet alle dagen mee. De familie Gooris trok voor het derde seizoen van ‘Expeditie Gooris’ naar Japan en ontdekte daar de schoonheid van Japan.

“Ik vond Osaka heel leuk. En Hiroshima vond ik ook... allez, cool is misschien het foute woord. Ik ben een grote fan van Hiroshima. We hebben daar ook een toer gedaan en dat vond ik heel vet”, blikt Shania terug in Dag Allemaal.

Kenji was dan weer meer fan van Tokio, Osaka en Hiroshima. Vooral de geschiedenis erachter vond hij heel interessant.

“We hebben ook nipt een tyfoon gemist, we vertrokken drie uur voordat die daar aan land kwam. Ik onthoud ook het plezier, de leuke activiteiten, de verjaardag van ons mama vieren ginder, en karten door Tokio.”

Toen Dries Vanhegen nog op het conservatorium zat, werden hij en zijn medestudenten gewaarschuwd voor rollen in reeksen op VTM. Dries legt uit in Primo waarom dat was.

“Omdat er in de beginjaren onterecht nog wat lacherig over de reeksen van die zender werd gedaan. Maar toen was er plots 'Moeder, Waarom Leven Wij?', één van de eerste grote fictieprojecten van VTM. Met daarin... Dora van der Groen. Dat zogezegde kwaliteitsverschil is ondertussen helemaal weggedeemsterd. Mooi.”

Dries is nu te zien in ‘Milo’, waar hij aan de zijde van popzangeres Camille acteert. Hij kende haar al voor de reeks, vooral omdat ze een West-Vlaamse is.

“Het is absolute waanzin wat zij op zo'n jonge leeftijd presteert. En ze is daarbij ook nog eens een heel lieve en sociale meid zonder sterallures. Dat ze niet naast haar schoenen loopt, vind ik bewonderenswaardig. Camille is potverdekke een harde werkster. Net zoals de rest van de jonge garde. Die stonden met een bepaalde honger op de set die ik wel kon smaken.”

Als acteur heeft Ward Kerremans al enkele leuke en mooie rollen mogen spelen. Maar er is nog één rol die nog op zijn lijstje staat die hij heel graag eens zou willen spelen. En dat is de rol van Caligula uit het gelijknamige toneelstuk. 

“Ik speelde dat stuk ooit in het theater, maar had toen een andere rol. Caligula is een keizer die doordraait na het overlijden van zijn geliefde. Hij gaat van extreem verdriet naar totale psychose en alles ertussenin. Alle kleuren en facetten van het menselijk gedrag komen aan bod, en zoiets lijkt me fantastisch om te spelen. De leukste rollen zijn sowieso die met het meeste vlees eraan”, zegt Ward in Flair. 

Er was een tijd dat Ward plots even van het scherm verdwenen leek te zijn. Maar nu duikt hij steeds vaker weer op in verschillende reeksen en in grote hoofdrollen. Daar komt natuurlijk bij dat hij ook wel eens herkend wordt op straat. 

“Ik woon halftijds in Brussel en halftijds in Amsterdam, dus dat valt heel goed mee. Brussel is voornamelijk Franstalig en in Nederland kom ik niet op tv. Als ik eens naar een festival of het voetbal ga, vragen sommigen me weleens om samen een selfie te maken, maar ik vind dat niet erg. Ik heb geen last van groupies of paparazzi.” 

1    Het 7 Uur-Journaal    1.038.211‏
2    Thuis    1.014.266‏
3    Iedereen Beroemd    790.307‏
4    Blokken    744.057‏
5    Zorgen Voor Mama    677.351‏
6    Nieuws 19u VTM    657.874‏
7    De Dag Van Vandaag    652.174‏
8    Familie    551.264‏
9    Het 1 Uur-Journaal    411.533‏
10    Het Journaal Laat    364.397

‘Kamp Waes’ is terug en zoals de titel ook dit keer doet vermoeden, presenteert Tom Waes opnieuw dit uitdagende programma. Zelf ziet Tom er ontzettend stoer uit, maar achter dat stoere uiterlijk schuilt ook een gevoelige man.

Als we Tom mogen geloven wordt het een straf seizoen van ‘Kamp Waes’ en is het onvoorspelbaarder dan ooit.

“Een nachtelijke zwemtest, een bangelijke proef in een pikdonker bos, een ultrazware staptocht... Ik heb vaak medelijden met de kandidaten als ik zie hoe hard ze worden aangepakt”, vertelt hij aan Story.

Tom leert de kandidaten ook beter kennen en bouwt ook een soort van persoonlijke band op met die deelnemers. Ze vertellen hem ook hun persoonlijke verhaal.

“Want iedereen zit daar met een reden. Als je voelt dat ze na een proef een bepaalde hindernis of moeilijkheid uit hun leven hebben overwonnen, laat me dat niet onberoerd. Ik geef zelfs eerlijk toe dat ik ook een paar keer heb zitten wenen. Alleen weet ik niet of die tranen ook de uitzending zullen halen.'”

De voorbije maanden heeft Maarten Bosmans serieus afgezien. Hij moest de helft van zijn linkervoet laten amputeren. Wanneer je zo’n nieuws krijgt, is het toch altijd schrikken. 

“Maar het had nog erger kunnen zijn. Ik heb chance dat ik nu weer kan stappen. Nog een beetje hinkend, maar 't komt wel helemaal goed. Op straat vragen mensen mij: 'Oh, meneer Bosmans, hoe gaat het nu met u?' Ik snap dat ze mij erover aanspreken. Ik ben dankbaar dat ik in de musicalkomedie 'Zo Mooi, Zo Blond' mijn rol in een rolstoel mocht spelen. En bij theater Froefroe met een kruk. Ze hadden evengoed kunnen zeggen: 'Sorry Maarten, we gaan iemand anders nemen’”, klinkt het in Primo. 

Toch is Maarten altijd positief gebleven en is hij blijven lachen. Hij maakte zelfs grapjes over de situatie waarin hij zich bevond. 

“Ik kan er beter zélf grapjes over maken, voor iemand anders het doet. Maar het was natuurlijk heel erg schrikken toen ik in het ziekenhuis belandde en de helft van m'n voet moest worden geamputeerd...” 

Amputeren, het is een drastische ingreep, maar het moest jammer genoeg gebeuren. “Dat was begonnen met een trombose in de teen naast de dikke teen van mijn linkervoet. De bloedtoevoer was verstoord. Bedoeling was dat ze die ene teen zouden weghalen. Maar 't werden er twee. En dan is er op het bot een infectie gekomen... Uiteindelijk moesten al m'n tenen eraf.”