Sam Gooris bijna 40
"Van Shania en Kenji blijven ze af"
Sam Gooris mag deze week in Dag Allemaal alles vertellen wat er op zijn lever ligt en voor wie eraan zou tijwfelen: dat zijn meer dan simpelweg een paar pintjes. De sympathieke zanger staat al heel wat jaren in het vak en heel al heel wat meegemaakt in zijn leven. Zo werd er ooit een pistool tegen z’n hoofd gehouden terwijl hij een jonge gast een handtekening wou geven waar hij om gevraagd had. Maar ook bij optredens heeft Sam heel wat afgezien. Het is algemeen geweten dat Sam niet meer wil optreden op studentenfeesten. "Ik ben met dat soort optredens gestopt. Weet je, als ze hun middenvinger opsteken of naar mij wijzen en me in m’n gezicht uitlachen, tot daaraan toe. Ik weet dat ik niet voor iedereen goed kan doen. Maar als ze met pinten beginnen gooien en ge kletsnat van ’t podium stapt.. Nee. Ik heb het tijdens een cantus zelfs meegemaakt dat ze met een katapult knikkers naar mijnekop schoten!" Sam is nochtans veel gewoon en ondanks het succes van de zanger is hij al die jaren de "gewone Gooris" gebleven. Sam is ook de eerste die zijn vrienden en mensen van de pers een hand gaat geven als hij ergens toekomt en steevast zegt hij "doe de groeten aan ’t vrouwke". Ja, van de Gooris kan je eigenlijk geen kwaad woord zeggen. Sam kreeg een goede opvoeding en het respect waarmee hij mensen behandelt, verdient hij dubbel en dik terug. En toch heeft hij dat niet altijd ervaren. In de tijd dat hij samen met zijn gezin wekelijks op tv kwam, werden bijvoorbeeld zijn kinderen gepest. Sam wou er dan ook mee stoppen, speciaal voor zijn twee oogappels. "Het is mijn taak om hen te beschermen. Van mijn kinderen moeten ze afblijven. Dat Ben Crabbé met mij lacht op tv, vind ik prima. Betere reclame kan ik me in feite niet voorstellen. Maar als hij grappen maakt over mijn kinderen, moet hij oppassen voor de Gooris. Hij heeft dat één keer gedaan. Toen Shania pas was geboren. Ik was zo fier als een gieter onderweg naar het gemeentehuis om haar in te schrijven toen ik Ben op radio Donna bezig hoorde: ’Hoe heet ze? Shania? Amai, ze hadden haar dan beter Svenneke genoemd’, en nog wat andere onnozeliteiten. Ik heb hem opgebeld. Hij beweerde dat hij niet meer wist wat hij had gezegd... Soit, we hebben dat bijgelegd."
