dinsdag 3 februari 2015
Runa Svetlikova schreef het beste poëziedebuut van 2014
Vorige week werden in de Arenbergschouwburg in Antwerpen de laureaten van de Herman de Coninckprijzen voor beste bundel, beste gedicht en beste poëziedebuut van het afgelopen jaar bekendgemaakt en uitgereikt.
De bundel Deze zachte witte kamer van Runa Svetlikova werd door de jury verkozen tot beste debuut van 2014.
Uit het juryverslag: “Een sterke, authentieke bundel met een volstrekt eigen idioom. Pittige vragen als de vermaarde ‘Wie zijn we en Waar komen we vandaan’ worden met lef, originaliteit en een scherpe onafhankelijke geest benaderd. Dit is een bundel die een volwassenheid toont die menig dichter die het debuteren al lang achter de rug heeft zou sieren.”
In dit debuut van Runa Svetlikova blijkt het leven niet meer dan wat atomen die willekeurig de ruimte doorkruisen. De vervreemding bij de geboorte van een kind, het moeizame in stand houden van een liefde zonder te weten of er wel zoiets als liefde is, de drang om een dode vader een stem te geven: wat is de betekenis ervan als alles betekenisloos is?
De dichter probeert met taal een coherente werkelijkheid te construeren maar toont tegen wil en dank steeds weer aan dat die niet bestaat. Het waarom van die nuloperatie ligt eerder in het bezwerende van de handeling dan in het resultaat.
‘Hier geen voor een incrowd berekende gedichten of performerverzen die willen scoren. Runa Svetlikova’s stem is authentiek, voortdurend in beweging en in groei.’ – Peter Holvoet-Hanssen
‘Eigenzinnige en intelligente zoektocht.’ **** - Het Parool
Runa Svetlikova is grafisch ontwerper,dichter en schrijver. Ze publiceerde verhalen en poëzie in obscure blaadjes en literaire tijdschriften, staat te pas en te onpas op literaire en minder literaire podia, en bereikte enkele malen zwetend maar vruchteloos de top 20 van de Türing gedichtenwedstrijd.
De bundel Deze zachte witte kamer van Runa Svetlikova werd door de jury verkozen tot beste debuut van 2014.
Uit het juryverslag: “Een sterke, authentieke bundel met een volstrekt eigen idioom. Pittige vragen als de vermaarde ‘Wie zijn we en Waar komen we vandaan’ worden met lef, originaliteit en een scherpe onafhankelijke geest benaderd. Dit is een bundel die een volwassenheid toont die menig dichter die het debuteren al lang achter de rug heeft zou sieren.”
In dit debuut van Runa Svetlikova blijkt het leven niet meer dan wat atomen die willekeurig de ruimte doorkruisen. De vervreemding bij de geboorte van een kind, het moeizame in stand houden van een liefde zonder te weten of er wel zoiets als liefde is, de drang om een dode vader een stem te geven: wat is de betekenis ervan als alles betekenisloos is?
De dichter probeert met taal een coherente werkelijkheid te construeren maar toont tegen wil en dank steeds weer aan dat die niet bestaat. Het waarom van die nuloperatie ligt eerder in het bezwerende van de handeling dan in het resultaat.
‘Hier geen voor een incrowd berekende gedichten of performerverzen die willen scoren. Runa Svetlikova’s stem is authentiek, voortdurend in beweging en in groei.’ – Peter Holvoet-Hanssen
‘Eigenzinnige en intelligente zoektocht.’ **** - Het Parool
Runa Svetlikova is grafisch ontwerper,dichter en schrijver. Ze publiceerde verhalen en poëzie in obscure blaadjes en literaire tijdschriften, staat te pas en te onpas op literaire en minder literaire podia, en bereikte enkele malen zwetend maar vruchteloos de top 20 van de Türing gedichtenwedstrijd.
