Kurt Rogiers werd aangerand
Kurt Rogiers zal dit nooit vergeten!
Kürt Rogiers is één van de weinige bekende Vlamingen die zichzelf al jaren een hottie mag noemen. Dit jaar is het twintig jaar geleden dat Kürt Rogiers voor het eerst op televisie verscheen. In 1996 dook Rogiers op in de VTM-reeks Wittekerke waarin hij de rol van Jos Sneyers mocht vertolken. Kürt Rogiers heeft heel wat leuke dingen meegemaakt in zijn leven. Maar er zijn ook zaken die hij nooit zal vergeten. Eén ervan is een aanranding door maar liefst 30 vrouwen. Kürt Rogiers vertelde het voorval afgelopen weekend in Nina, de gratis bijlage bij de krant Het Laatste Nieuws.
En dat verhaal gaat als volgt: Ik was geboekt voor een acte de présence op een single women night, in Waregem. Om middernacht kom ik toe, de Vengaboys waren net 'We're going to Ibiza' aan het zingen en al die vrouwen hadden al diep in het glas gekeken”, vertelt Kürt Rogiers. Na het optreden van Vengaboys was het de beurt aan Kürt Rogiers. Hij moest uiteraard niet zingen maar hij moest wel een uur lang aanwezig zijn. Piece of cake dacht Kürt die dacht met de vrouwen op de foto te gaan of handtekeningen te zetten. Maar dat was buiten de organisator van het evenement gerekend. Rogiers: “De organisator kondigde mij aan door de micro. (verheft zijn stem) 'Meisjes, hier is hij: verslind hem, verscheur hem, een uur lang, helemaal voor jullie: Kürt Rogiers!' Daar stond ik. Honderd vrouwen stormden op mij af, ze wilden allemaal op de foto. Ze zaten met hun handen in mijn haar, ze aaiden mijn borst en armen, ze beten in mijn hals, en er hebben er minstens dertig naar mijn kruis gegrepen - sommigen knepen zo hard dat het pijn deed.”
De vrouwen genoten van de aanwezigheid van hottie Kürt Rogiers maar zelf had hij allesbehalve fun tijdens deze acte de présence. Het liep dan ook slecht af. Kürt was het zo beu dat hij na een half uur al besloot om ermee te kappen. Hij verliet het evenement en verdween met de noorderzon. “Ik ben Waregem uitgereden, ben aan de kant gaan staan en heb de ziel uit mijn lijf gekotst. Ik ga niet overdramatiseren, maar dat was wel degelijk een vorm van aanranding. Sindsdien neem ik sneller afstand: tot hier en niet verder. De stabiliteit die ik nu ken, als mens en als echtgenoot: dat heb ik misschien wel te danken aan de tik die ik die avond kreeg. Eind goed, al goed.
