Bart Kaëll is een deugniet

En wat Luc hem allemaal bijbracht

Bart Kaëll heeft een nieuwe cd uit naar aanleiding van zijn 30-jarige carrière. ‘20 herkenbare hits en 10 nieuwe nummers, allemaal met een happy feel, ik heb daar geen ballads willen insteken’, snijdt Bart het gesprek aan, ‘ik wil dat de mensen mij herkennen, van ambiance. Veel van de liedjes zullen de mensen zich wel herinneren van vroeger, en ik heb op 9 van de 10 liedjes zelf de tekst geschreven om de nummers toch dicht bij mij te brengen. Ik heb een plagerig karakter, ik ben een deugniet en dat vind je terug in mijn nummers.’ De eerste echt hit ‘La Mamadora was de eerste echte hit. Dan werd mijn naam onthouden’, mijmert Bart. ‘Prachtig moment, ik was toen toch al 26 en jaren aan het proberen. Ik heb het nummer ook zelf geschreven dus dat was enorm goed voor mijn zelfvertrouwen. Ja, het was echt een kantelmoment. Ik zing het nu ook nog altijd, het klinkt nog altijd actueel. Ik heb het een hele tijd niet meer gezongen maar mensen kwamen er zelf terug achter vragen. Het is ook een hele goeie opname, we hebben dat indertijd in Parijs opgenomen, er was eerst een Franse versie van. Het heette eigenlijk ‘La Matadora’, de vrouwelijke matador. Bestaat niet, hoor (lacht). In Frankrijk is dat niet uitgekomen. In Wallonië wel maar dat werd niks. De platenmaatschappij vond het toch een heel goed nummer en wilde een Vlaamse versie.’ Bart als presentator ‘De eerste hit was een hoogtepunt, maar ook de tijd van het begin van VTM’, somt Bart zijn meest memorabele momenten op. ‘Ik had de ene platina plaat na de andere. Maar eigenlijk is die tijd een beetje aan mij voorbij gegaan… Ik had het toen zo vreselijk druk… Ik denk dat ik 300 optredens per jaar had, ik was echt overal. Je kan dan echt niet van het succes genieten. En ik heb ondertussen geleerd dat je dat wel moet doen.’ Bart gaat zonder nadenken verder: ‘De Soundmixshow presenteren, was ook een hoogtepunt. Ik had toen het gevoel dat ik alles moest meepakken, je leeft van het moment. Rad van Fortuin kwam er dan ook nog bij. Dat was best wel een vreemde keuze, maar Mike verzekerde me ‘het is eveneens een soort entertainment en als je dat goed doet, gaan de mensen het ook goed vinden’. Ik heb toen zelfs lessen gevolgd om te presenteren, andere Rad van Fortuins bekeken. Ik heb daar toen veel werk van gemaakt en ben wel direct geaccepteerd geweest door het publiek. Door dat presenteren, heb ik ook veel geleerd. En nee, de kansen doen zich op dit moment niet voor om terug als presentator aan de slag te gaan, maar als ze mij zouden vragen, zou ik eerst goed willen weten wat de inhoud van het programma is, of het bij mij past en of ik het leuk zou vinden om te doen.’ Luc ‘Ik heb me in de eerste plaats altijd zanger gevoeld, en geen presentator’, verzekert Bart ons. ‘Ik had natuurlijk wel een goeie leerschool thuis: Luc heeft me in die tijd heel veel geholpen, heel veel tips gegeven en gesteund. Dat was ook heel belangrijk. Luc heeft zich heel zijn leven toegelegd op presenteren, dat was echt zijn ding. En bij mij was dat zingen. Een goeie presentator moet een goeie bagage hebben, bijna een encyclopedisch geheugen bezitten en over alles kunnen meespreken. Luc zijn leven staat ook in teken van informatie, hij is altijd aan het lezen. Ik niet, ik vind dat vervelend. Hij leest ’s morgens de krant, maar ik volg gewoon de actualiteit, en luister naar Radio 1 om op de hoogte te blijven. Dus ja, ik heb mij daar in de loop der jaren ook wel in veranderd want vroeger deed ik dat al helemaal niet. Het is ook iets wat Luc me bijgebracht heeft.’ Innerlijke rust versus stresskonijn ‘Ik heb veel meer een innerlijke rust gevonden, dat is al heel belangrijk. Ik kan ook veel meer dingen relativeren’, merkt Bart op. ‘Langs de andere kant blijf ik dat stresskonijn dat alles perfect wil hebben, dat alles wil controleren, en ik kan niet iets ‘een beetje doen’. Ik kan geen half werk leveren. Ik ben bij alles ook van A tot Z betrokken.’ De cd ‘Bart Kaëll 30’ is nu te koop in de winkel en op i-Tunes. Waarom moeten mensen de cd eigenlijk kopen, Bart? ‘Ha, dat is simpel: voor de 10 nieuwe liedjes en voor de nostalgie van de 20 andere.’ Als dat geen goeie reden is! (Kim Wauters)